Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.06.2007 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), zawiesił postępowanie administracyjne wszczęte w dniu [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej [...] usytuowanej na działce nr ewid. nr [...] położonej w miejscowości M., gmina O., do czasu uprawomocnienia się decyzji znak: [...] z dnia [...] wydanej przez Wojewodę K. stwierdzającej nieważność decyzji Starosty B. Nr [...] z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej oznaczonej j.w.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ podniósł, iż na wniosek złożony przez inwestora o wydanie pozwolenia na użytkowanie z dnia [...], powiatowy organ nadzoru budowlanego przeprowadził kontrolę obowiązkową zakończonej budowy obiektu budowlanego na działce nr [...] przy ul. J. w M. gmina O. W toku postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie organ nadzoru budowlanego powziął informację, iż Wojewoda K. wydał decyzję znak: [...] w której stwierdził nieważność decyzji Starosty B. Nr [...] z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...]. Z uwagi na powyższe organ nadzoru budowlanego I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie zagadnieniem wstępnym jest uprawomocnienie się orzeczenia Wojewody K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty B. nr [...] z dnia [....], znak: [...], ponieważ wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego uzależnione jest od uprawomocnienia się orzeczenia organu nadzorczego, dlatego zachodzą okoliczności określone w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie sp. [...] w W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wznowienie postępowania, zaskarżonemu postanowieniu zarzucając:
- 1. naruszenie przepisu art. 59 w związku z art. 59a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., prawo budowlane - dalej zwanym PrBud - poprzez nie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie pomimo spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych prawem;
- 2. naruszenie przepisów art. 97 § 1 KPA - poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że wydanie przez Wojewodę K. decyzji z dnia [...] (sygn. akt: [...]) stwierdzającej nieważność decyzji Starosty B. nr [...] z dnia [...] (sygn. akt: [...]) zatwierdzającej pozwolenie na budowę stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu wybudowanego na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W uzasadnieniu strona odwołująca się powołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.06.2007 r., w sprawie o sygn. akt: II OSK 975/06, w którym stwierdzono, że wydanie przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budową po wykonaniu robót na podstawie tego pozwolenia (zakładając, że do tego czasu roboty te istotnie zostały zrealizowane), na gruncie przepisu art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.
Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, że powodem wydania decyzji przez Wojewodę K. była interpretacja zapisów właściwego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odmienna od wcześniejszej interpretacji zarówno inwestora jak i Starosty B., bowiem w treści uzasadnienia decyzji Wojewoda jednoznacznie wskazał, że inwestycja sp. [...] nie narusza innych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności co do przeznaczenia terenu. Wojewoda uznał, że działalności, jaką planuje sp. [...], nie można zakwalifikować jako działalności uciążliwej.
Dodatkowo Wojewoda uznał, że przedmiotowa inwestycja nie stanowi zagrożenia dla ludzi i środowiska. Zdaniem spółki, faktycznym powodem decyzji Wojewody było naruszenie nieprzekraczalnej linii zabudowy o 4 metry, jednak w jej ocenie przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego nie precyzuje pojęcia nieprzekraczalnej linii zabudowy, a ta jest powszechnie interpretowana jako ograniczenie dla stawiania budynków, a nie budowli.
K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty B. nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej stanowi przesłankę uzasadniającą zawieszenie postępowania z urzędu, ponieważ kwestia legalności pozwolenia na budowę ma istotne znaczenie w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie danego obiektu. Przepis art. 59 ustawy - Prawo budowlane odwołuje się do konieczności przeprowadzenia obowiązkowej kontroli budowy w celu stwierdzenia zgodności wykonania obiektu z warunkami i ustaleniami pozwolenia na budowę, dlatego też w ocenie organu odwoławczego kwestia pozostawienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest zagadnieniem wstępnym dla postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.
W skardze do sądu sp. [...] w W. wniosła o uchylenie postanowienia wydanego przez organ I Iii instancji, zarzucając naruszenie:
- 1. art. 97 § 1 pkt.
- 4) ustawy z dnia 14.06.1960 KPA - poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że wydanie przez Wojewodę K. w dniu [...] decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Starosty B. nr [...] z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej skarżącej ([...] na działce nr [...] w miejscowości M.) uniemożliwia wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tejże stacji, poprzez uznanie że ww. decyzja Wojewody K. z dnia [...] i kolejne odwołania sp. [...] stanowią zagadnienie wstępne niezbędne do rozstrzygnięcia w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zgodnie z wnioskiem sp. [...];
- 2. naruszenie przepisu art. 59 w związku z art. 59a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez nie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zgodnie z wnioskiem sp. [...], pomimo spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych prawem.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 59 w związku z art. 59a oraz w związku z art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane właściwy organ zobowiązany jest w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie sprawdzić zgodność realizacji inwestycji z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, w szczególności w zakresie wskazanym w art. 59a ust. 2-5 cyt. ustawy, lecz żaden z ww. przepisów nie wspomina o konieczności przedłożenia pozwolenia na budowę.
Analogicznie również jak w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, skarżąca powołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.06.2007 r., w sprawie o sygn. akt: II OSK 975/06, w którym stwierdzono, że wydanie przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budową po wykonaniu robót na podstawie tego pozwolenia (zakładając, że do tego czasu roboty te istotnie zostały zrealizowane), na gruncie przepisu art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.
Podobnie jak w zażaleniu, skarżąca zwróciła uwagę, że powodem wydania decyzji przez Wojewodę K. była interpretacja zapisów właściwego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odmienna od wcześniejszej interpretacji zarówno inwestora jak i Starosty B., bowiem w treści uzasadnienia decyzji Wojewoda jednoznacznie wskazał, że inwestycja sp. [...] nie narusza innych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności co do przeznaczenia terenu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie zgadza się z argumentacją organów, że w niniejszej sprawie miał zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ze względu na wszczęcie postępowania nieważnościowego w stosunku do ostatecznej decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej.
Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W konsekwencji zawieszenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie na podstawie powołanego przepisu byłoby zasadne wyłącznie w sytuacji, gdy wydanie tego pozwolenia nie byłoby możliwe bez uprzedniego rozstrzygnięcia innego organu lub sądu. Przez pojecie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B Adamiak, J. Borkowski Wydawnictwo C.H.Beck, wydanie 8, str. 447.) W ocenie Sądu, toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, w oparciu o które inwestycja była realizowana nie jest zagadnieniem prejudycjalnym do toczącego się postępowania w oparciu o art. 59 -59f Prawa budowlanego.
Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i na gruncie doktryny nie budzi najmniejszych wątpliwości, że ostateczna decyzja administracyjna pozostaje w obrocie prawnym i wywiera skutki do momentu wydania ostatecznej decyzji stwierdzającej jej nieważność. Zatem do czasu wyeliminowania pozwolenia na budowę, nie istniały żadne przeszkody do procedowania w zakresie pozwolenia na użytkowanie. W tym zakresie Sąd podziela argumentację skarżącej spółki co do braku wpływu ewentualnego wszczęcia postępowania nieważnościowego w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę na postępowanie prowadzone w oparciu o przepisy art. 59-59f Prawa budowlanego. Dlatego należy uznać, że wydanie przez organ I instancji postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu, zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę było wadliwe.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit.c ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r. poz. 270)) Sąd uchylił w punkcie pierwszym wyroku zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.
Orzeczenie o wykonalności oparto na podstawie art. 152 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust.2 pkt1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr163, poz.1349 ze zm.).