Uzasadnienie
Skarżąca H. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.).
W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zawieszone w przedmiotowej sprawie postępowanie sądowe należało podjąć na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę. Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia żadnej z przesłanek niedopuszczalności dokonania przez stronę powyższej czynności dyspozytywnej. Wobec czego należało uznać dokonane przez stronę cofnięcie skargi za skuteczne. To z kolei obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.