Uzasadnienie
W dniu [...] 2002 (data stempla pocztowego na kopercie), Róża
G. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2002r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
Następnie w dniu 30 stycznia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy Bydgoszczy postanowieniem zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie prawne, które postawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na tle rozpatrywanej sprawy.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1271 z późno zm.) - dalej: P.p.s.a. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, jako właściwy do dalszego prowadzenia postępowania przed Sądem, w dniu 1 czerwca 2004 r. podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne - art.3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Kontrola ta obejmuje badanie decyzji pod względem jej zgodności z prawem w zakresie art. 145 § 1 cyt. ustawy i działając w jej ramach Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach lub stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z dniem 1 maja 2004r., przestała obowiązywać ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. tj. z 1998r., Nr 64 poz. 414 ze zm.), która stanowiła podstawę zaskarżonej decyzji. W jej miejsce ustanowiono nowy akt prawny - ustawę z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593), w wyniku której przebudowano system pomocy społecznej i ustanowiono nowy uproszczony katalog świadczeń, nowe propozycje rozwiązań prawnych i nowe instrumenty, jakimi dysponować będą pracownicy socjalni.
W konsekwencji, zgodnie z art. 149 ust. 1 cyt. ustawy z 2004r., z dniem 1 maja 2004r., wygasły decyzje wydane na podstawie cyt. ustawy z 1990r., a więc również wygasła zaskarżona decyzja.
Mając na względzie powyższe przepisy Sąd stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.