Uzasadnienie
W dniu 28 czerwca 2010r. (uzupełniony 21 lipca 2010r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Swój wniosek uzasadniła trudną sytuacją finansową.
Prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z mężem uzyskując miesięcznie dochód w kwocie 5.900,00 zł. Jako majątek wskazała mieszkanie o powierzchni 51 m2 oraz nieruchomość budynkową o powierzchni 60 m2. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Na ich utrzymaniu pozostaje córka w wieku szkolnym. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.
Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżąca wraz z mężem dysponuje kwotą dochodu w wysokości 5.900,00 zł miesięcznie, co w przeliczeniu na jedną osobę w gospodarstwie domowym wynosi 1.966,66 zł.
Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest to, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, chociaż ich nie wymieniła, jednakże wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, co w porównaniu z miesięcznym dochodem nie jest kwotą, której strona nie mogłaby sprostać finansowo tym bardziej, że jest ona uiszczana jednorazowo i na obecnym etapie postępowania sądowadministracyjnego nie stoi na przeszkodzie rozpoznanie sprawy.
Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych tym bardziej wówczas, gdy posiada środki pieniężne.
Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.