Uzasadnienie
II SA/Bd 48/05
Mariusz J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] 2004r., sygn. akt [...] w sprawie uznania zarzutów za bezzasadne.
Organ II instancji przywołał w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U z 2002r. Nr 110, poz. 968) oraz art. 138 § 1 kpt. 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U z 1980r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.).
Postanowieniem z dnia [...] 2004r. w sprawie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów z dnia [...] 2004 zobowiązanego Mariusza J. do tytułów wykonawczych Nr [...] organ I instancji działając jako wierzyciel uznał zarzuty wniesione przez dłużnika tj. skarżącego, jako nieuzasadnione.
Stanowisko swoje oparł na podstawie następującego stanu faktycznego.
Samochód, stanowiący własność skarżącego, był parkowany w strefie płatnego parkowania. Kontrolerzy Obszaru Płatnego Parkowania stwierdzili brak ważnych biletów parkingowych. Z powodu powyższego naruszenia obowiązku sporządzili w trzech przypadkach zawiadomienia o nałożeniu kar pieniężnych i umieścili je za wycieraczką pojazdu.
Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
Następnie organ przywołał art. 33 ustawy określający, co może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Organ powołał się na art. 2 powyższej ustawy, który daje podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy wydany przez uprawniony organ.
W związku z tym, że skarżący - właściciel pojazdu samochodowego - parkował pojazd w tzw. strefie płatnego parkowania i nie uiścił opłaty za postój samochodu w tej strefie, to zdarzenie to, dało podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, w którym za zobowiązanego uznano właściciela pojazdu w osobie skarżącego.
W skardze do Sądu skarżący kwestionuje podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego za niezapłacenie opłaty za postój samochodu w strefie płatnego parkowania. Skarżący nie zauważył za wycieraczką szyby pojazdu żadnego zawiadomienia. Zdaniem skarżącego fakt niedoręczenia zawiadomienia czyni niemożliwym prawo do obrony polegające na możliwości skorzystania z pkt 3a regulaminu parkowania, który umożliwia anulowanie zawiadomienia w przypadku, gdy kierowca dostarczy w dniu otrzymania zawiadomienia do Biura Obszaru Płatnego Parkowania bilet parkingowy z miejsca parkowania określonego w zawiadomieniu z godziną na bilecie pokrywającą się w zakresie +/- 5 minut z godziną wystawienia zawiadomienia.
Skarżący nadto kwestuje pkt 3b powyższego regulaminu parkowania. Punkt ten stanowi kolejny przypadek dający podstawę do anulowania zawiadomienia, gdy kierowca dostarczy w dniu otrzymania zawiadomienia do Biura Obszaru Płatnego Parkowania wykupiony bilet parkingowy z przekroczonym czasem parkowania. Zawiadomienie oraz wykupiony bilet 5 godzinny zakupiony w czasie nie dłuższym niż 1 godzina licząc od końca czasu wcześniej opłaconego. Skarżący nie rozumie tego, że zawiadomienie jest wymienione jako jeden z potrzebnych dokumentów do możliwości dokonania anulowania, a nagle staje się dokumentem zbędnym.
Skarżący podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia upatruje w tym, iż zawiadomienie nie zostało jemu dostarczone skutecznie, gdyż Zarząd nie dopełnił tego obowiązku.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały zawarte w jej treści.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) - dalej P.p.s.a.,
Podkreślenia wymaga to, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. (art. 134 § 1 P.p.s.a.). W świetle powyższego kontrola legalności działalności administracji publiczne sprowadza się do jego oceny pod kątem zgodności z przepisami prawa, ale tylko w granicach danej sprawy.
Podstawą rozstrzygnięcia zawartego w wyroku jest to, że Sąd stosownie do art. 133 §1 P.p.s.a. wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2, a więc nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie akta administracyjne sprawy zostały przesłane do Sądu, jednak okazały się niekompletne.
W postanowieniu Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej z dnia [...] 2004r. wierzyciel zaprezentował stanowisko wobec zarzutów z dnia 1 września 2004r. zobowiązanego Mariusza J. do tytułów wykonawczych Nr [...].
W aktach administracyjnych zarówno organu I instancji jak i II instancji Sąd stwierdził brak wyżej wymienionych tytułów wykonawczych.
Powyższe uchybienie jest w ocenie Sądu wystarczającym powodem do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Stosownie do art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27., a więc wymogów odnośnie tytułu wykonawczego, gdyż akt ten musi spełniać szereg wymogów formalnych. Poszczególne elementy tytułu wykonawczego nie wymagają komentarza, gdyż brzmienie przepisu jest zrozumiałe i nie nasuwa żadnych wątpliwości.
Brak tytułów wykonawczych i potwierdzeń ich doręczenia udaremniał również ocenę, czy zarzuty z dnia [...] 2004r. przez zobowiązanego zostały wniesione w terminie.
W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie mogło bez tytułów wykonawczych ocenić zasadności zarzutów.
Wydając zaskarżone orzeczenie organ naruszył art. 77 §1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie materiał dowodowy był niekompletny. Brak najistotniejszych dokumentów w aktach administracyjnych nie daje pewności, czy wyżej wymienione tytuły wykonawcze były w posiadaniu organu odwoławczego przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia.
Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie postępowania egzekucyjnego i powinien zwierać wszystkie elementy, o których jest mowa w art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968).
Brak tytułów wykonawczych w aktach administracyjnych sprawy stanowi podstawę do uznania zarzutów za uzasadnione, gdyż stosownie do art. 33 pkt 10 wyżej cytowanej ustawy, nie spełnienie wymogów określonych w art. 27 może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za całkowicie uzasadnioną i działając na mocy art.145 §1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nadto Sąd stosownie do art. 152 cyt. wyżej ustawy stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu i na podstawie art. 200 zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.