Uzasadnienie
Rada Miejska w N. uchwałą z [...] 2006 r. orzekła o likwidacji z dniem [...] 2006 r. Szkoły Podstawowej w P. z zachowaniem procedury określonej wart. 59 ustawy o systemie oświaty.
Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła R., domagając się stwierdzenia jej nieważności, jak wynika z treści skargi. Skarżąca czyniła zarzut, iż Rada Miejska N. nie dopełniła obowiązku przedstawienia do zaopiniowania przedmiotowej uchwały związkom zawodowym, co w ocenie skarżącej jest sprzeczne z art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że jakkolwiek nie konsultowała projektu uchwały ze związkami zawodowymi, to jednak uchwała poprzedzona była szeroką akcją konsultacyjną, polegającą na spotkaniu pracowników w tym nauczycieli oraz rodziców.
Pismem z dnia 19 czerwca 2006 r. Sąd wezwał skarżącą do nadesłania wyjaśnienia, czy zwracała się ona do Rady Miejskiej w N. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca nie zwracała się o to, a w konsekwencji również pod rygorem odrzucenia skargi (vide: k. 36). Pismem z 23 czerwca 2006 r. skarżąca udzieliła odpowiedzi, że po obradach sesji Rady Miejskiej w N. nie zwracała się do usunięcia naruszeń prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ustawy z 8.111.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591), skargę na uchwałę organu gminy można wnieść po bezskutecznym wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest, w myśl tego przepisu, przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że R. wezwania takiego w ogóle nie kierowała. Wynika to tak z pisma Rady z 23 czerwca 2006 r., jak i z akt administracyjnych.
Niezachowanie warunków formalnych przewidzianych w powyższym przepisie powoduje, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Zgodnie więc z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.