Uzasadnienie
B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego.
Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...].
W piśmie z dnia 18 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że jego mandantka cofa skargę wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przyznania świadczenia wychowawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2017 poz. 1369 – dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła skargę, albowiem czynność jej nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.