Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 5 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 501/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
sędzia WSA Anna Klotz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E. Sz. na uchwałę Rady Gminy Sadki z dnia 25 kwietnia 2001 r., nr XXIV/6/2001 w przedmiocie ustalenia opłat za podłączenie do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji postanawia

Sentencja

  1. 1. odrzucić skargę,
  2. 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi

Uzasadnienie

Rada Gminy Sadki w dniu 25 kwietnia 2001 r. podjęła uchwałę Nr XXIV/6/2001 w sprawie zasad ustalania opłat za podłączenie przyłącza do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji.

W dniu 7 grudnia 2012 r. (data nadania) skarżący skierował pod adresem organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Rada Gminy Sadki uchwałą Nr XXVII/5/2013 z dnia 24 stycznia 2013 r., doręczoną pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 stycznia 2013r., udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

E. Sz. pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Gminy Sadki Nr XXIV/6/2001 z dnia 25 kwietnia 2001r. w sprawie określenia zasad ustalania opłat za podłączenie do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji.

W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 11 maja 2013 r., Rada Gminy Sadki wniosła o odrzucenie skargi w całości z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) -dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4).

Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2).

Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.

Skarżący pismem z 7 grudnia 2012 r. wezwał Radę Gminy Sadki do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało doręczone do organu w dniu 18 grudnia 2012 r. (k. – 9 akt administracyjnych).

Rada Gminy Sadki pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (31 stycznia 2013 r. data doręczenia pełnomocnikowi) udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie więc z art. 53 § 2 P.p.s.a. skarżący powinien wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 4 marca 2013 r. Natomiast skarżący wystąpił ze skargą dopiero w dniu 10 kwietnia 2013 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.