Uzasadnienie
II SA/Bd 503/04
Pismem z dnia [...] 2004r. Jadwiga W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] na mocy którego wyżej wymieniony organ pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2001r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie sieci energetycznej wraz z kontenerowymi stacjami transformatorowymi ST-1 i ST-2 na potrzeby osiedla mieszkaniowego w rejonie ul. [...] w B. (wg trasy oznaczonej na załącznikach graficznych nr 1a-1j).
Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji została skarżącej doręczona za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu [...] 2001r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie do wniesienia odwołania.
Natomiast odwołanie skarżącej zostało osobiście wniesione przez nią w kancelarii organu I instancji w dniu [...] 2002r. i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na uchybienie przez skarżącą 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania organ II instancji powołując się na art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 57 § 5 i art. 58 §1 i § 2 tej samej ustawy pozostawił powyższe odwołanie bez rozpatrzenia.
W skardze skierowanej do Sądu, skarżąca podniosła zarzuty merytoryczne przeciwko decyzji organu I instancji, a nie zaskarżonemu postanowieniu.
Natomiast organ w udzielonej odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, lecz z innych względów niż zostały podniesione w jej treści.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty - art.3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 z póżn. zm.) – dalej P.p.s.a. Z treści art.134 § 1 w/cyt. ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy.
W ocenie Sądu, poza sporem pozostaje to, że zgodnie z art. 129 k.p.a odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Natomiast zdaniem Sądu organ II instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie zastosował się art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią powyższego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Należy stwierdzić, że organ odwoławczy swoje rozstrzygnięcie oparł na niewłaściwej podstawie prawnej, gdyż winien w sytuacji wniesienia odwołania przez skarżącą po terminie, stwierdzić uchybienie terminu do jego wniesienia, a nie pozostawić odwołanie bez rozpatrzenia.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uznał, że zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, co tym samym czyni skargę zasadną.
Jednocześnie na podstawie art. 200 P.p.s.a. Sąd zasądził o kosztach postępowania sądowego i na podstawie art.152 P.p.s.a. stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.