Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 maja 2009 r. A. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych.
Następnie, w dniu 26 czerwca 2009r. skarżący złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie egzekucji komorniczej zaległej zaliczki alimentacyjnej do czasu uprawomocnienia się wyroku sądowego w przedmiotowej sprawie, uzasadniając swój wniosek trudną sytuacją materialną, w której się znalazł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać ponadto należy, iż obowiązek udowodnienia wystąpienia którejś z tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który wraz z wnioskiem musi przedstawić wiarygodne okoliczności przemawiające ze jego uwzględnieniem. Zaznaczyć trzeba ponadto, iż w judykaturze ugruntowany został pogląd, iż brak uzasadnienia, bądź też ogólnikowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
Jak wynika ze wskazanego art. 61 § 3 p.p.s.a., złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, dotyczyć może wyłącznie aktu, którego sprawa dotyczy, a także aktów wydanych w granicach sprawy, skarżący wniósł tymczasem o wstrzymanie egzekucji komorniczej zaległej zaliczki alimentacyjnej, zatem kwestii nie należącej merytorycznie do przedmiotu rozpoznawanej sprawy. Jak bowiem wynika z akt sprawy, przedmiotem postępowania wszczętego wskutek wniesienia przez A. Ł. skargi do Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych.
Wskazać należy ponadto, iż kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z podanego wyżej katalogu wynika, iż egzekucja komornicza nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest władny wstrzymać egzekucję, o której mowa we wniosku w okolicznościach i z powodów w nim wskazanych.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.) wniosek skarżącego należało odrzucić.