Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał P.M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wyznaczony adwokat U.P. wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej oraz w piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r. wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 maja 2010r., sygn. akt II SA/Bd 515/09.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), ustanowiony w ramach pomocy prawnej pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 p.p.s.a.
Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 cyt. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie adwokat U.P. takowego oświadczenia nie przedstawiła.
Należy podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 49 wyżej cyt. ustawy. Wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).
Pogląd ten zyskał aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. w wyroku z dnia 21 czerwca 2006r., sygn. akt II FSK 862/05 (LEX nr 242945), w którym Sądów stwierdził, iż brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 wskazanego powyżej rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pogląd ten utrwalony został ponadto w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.