Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 14 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Bd 52/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Rozpoznanie
w dniu 14 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wójta Gminy O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę.
Skład
sędzia WSA Renata Owczarzak przewodniczący

Uzasadnienie

II SA/Bd 52/05

Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Wójt Gminy O. ustalił dla Edmunda R. opłatę adiacencką w wysokości 5 004,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działek o nr od [...], powstałych na skutek podziału działki nr [...] położonej w N. W uzasadnieniu organ wskazał uchwaloną przez Radę Gminy O. uchwałą z dnia [...] 2003r. nr [...] stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, która wyniosła 30% różnicy wartości nieruchomości przed i po podziale.

Skarżący złożył odwołanie od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Nie kwestionując zasadności opłaty adiacenckiej z powodu podziału nieruchomości, nie zgadzał się na określoną wielkość wzrostu wartości nieruchomości.

Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art.98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, przesłanką ustalenia opłaty jest wzrost wartości nieruchomości. W trakcie postępowania organ poinformował stronę o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym i wypowiedzenia się w sprawie. Strona z tego nie skorzystała z powodu choroby. Ponieważ choroba uniemożliwiła stronie wzięcie udziału w postępowaniu, zasadne było uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wójt Gminy O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy stwierdzając, że strona z własnej winy nie skorzystała z możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym, określającym wzrost wartości nieruchomości. Strona nie wniosła też o przedłużenia terminu do wypowiedzenia się w sprawie operatu. Ponadto organ odwoławczy wydając decyzję w dniu [...] 2004r. i doręczając ją dopiero dnia [...] 2004r. w sposób szczególny dopuścił się naruszenia art.35 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że w powyższej sprawie zachodzi tożsamość osoby występującej jako organ orzekający w pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym oraz jako strona wnosząca skargę do Sądu. Stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem. Stanowi to kumulację uprawnień władczych organu i uprawnień strony, która jest niedopuszczalna prawnie.

Ponadto zaskarżona decyzja wydana została dnia [...] 2004r., a więc już w czasie obowiązywania znowelizowanej ustawy. Organ drugiej instancji podniósł również, iż zarzut naruszenia przepisu art.35 k.p.a. był nietrafny, ponieważ zgodnie z art. 36 k.p.a. strona została powiadomiona o przyczynach zwłoki i wskazano jej nowy termin załatwienia sprawy jako szczególnie skomplikowanej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów.

Zgodnie z treścią art.32 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Przepis art.50 wymienionej wyżej ustawy wymienia podmioty posiadające legitymację skargową, w tym – każdego, kto ma w tym interes prawny. Należy w związku z tym stwierdzić, że gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego wyposażona w osobowość prawną, może być podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, pod warunkiem, że wykaże, iż ma w tym interes prawny.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 3 czerwca 1996r.orzekł, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, iż działa on we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Wskazuje na to również J. P. Tarno w komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Podmiotem takim nie jest organ jednostki samorządu terytorialnego powołany do rozstrzygania, w drodze decyzji administracyjnych, w sprawach indywidualnych.

Wójt Gminy O., wydając decyzję brał udział w postępowaniu administracyjnym jako organ pierwszej instancji. Tym samym, zgodnie z art.32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może on być stroną postępowania sądowoadministracyjnego.

W związku z powyższym na podstawie art.58 § 1 pkt 6 wskazanej wyżej ustawy (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarga podlega odrzuceniu

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.