Uzasadnienie
Decyzją Starosty I. z [...] 2005 r. nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę obejmującego nadbudowę i rozbudowę budynku gospodarczego o pomieszczenie mieszkalne przy ul. [...] w I., na działce [...] należącej do J. W. Decyzję doręczono E. J. [...] 2005 r.
W dniu [...] 2005 r. E. J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] 2005 r. nr [...].
Postanowieniem Wojewody [...] z [...] 2005 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wnioskodawczyni uzasadniała wniosek niezgodnością budowy z projektem i udzielonym pozwoleniem na budowę oraz sfałszowaniem jej zgody na nadbudowę budynku. Wnioskodawczyni nie wskazywała na żadne przeszkody do wniesienia odwołania w terminie, ani okoliczności usprawiedliwiające uchybienie terminu.
Wskutek błędnego pouczenia p. E. J. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i zarzuciła wydanemu postanowieniu, że nie uwzględniono faktu, że po otrzymaniu decyzji nie miała podstaw do podejrzeń, że wydane pozwolenie na budowę jest niezgodne z oświadczeniem podpisanym przez inwestora. Ponadto projektant nie przedłożył jej do wglądu projekt budowlanego a inwestor pomimo zgłoszonej prośby także odmówił udostępnienia projektu. Informację od inwestora o możliwości zapoznania się w urzędzie z dokumentami żaląca się uznała za niewystarczającą.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Postanowieniem Wojewody [...] z [...] 2006 r. sprostowano błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze do Sądu skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty I. z [...] 2005 r., wskazując na to, że p. W. sfałszował oświadczenie, na którego podstawie zostało wydane pozwolenie na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 i 2 K.p.a. przywrócenie terminu jest możliwe na prośbę zainteresowanego pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, przy czym przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie ugruntował się pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może nastąpić, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., ISA/Gd 794/99).
Z akt sprawy wynika, że w dniu 5 maja 2005 r. skarżąca dowiedziała się o decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. W. pozwolenia na budowę /v. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji/. Powzięcie przez skarżącą wiadomości o treści decyzji miało zatem taki skutek, że od doręczenia tego pisma rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. Należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym przez organ orzekający w sprawie, iż skarżąca nie wykazała w niniejszym postępowaniu, że przekroczyła termin do wniesienia odwołania bez swojej winy.
Twierdzenie, że opóźnienie w złożeniu odwołania wynikło z nieznajomości treści dołączonych do wniosku dokumentów, nie stanowi przesłanki do uznania uchybienia terminu za usprawiedliwiony.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że gdyby skarżąca przejawiła należytą staranność, była możliwość zachowania terminu do złożenia odwołania.
Organ orzekający w sprawie na podstawie art. 59 K.p.a. prawidłowo zatem przyjął, że w świetle ustalonego stanu faktycznego nie można uznać, iż skarżąca bez swojej winy nie dokonała czynności w terminie.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesiony w skardze zarzut nie mógł odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.