Uzasadnienie
Zwracając się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżąca podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury wynoszącej 920 zł. Wnioskująca jest osobą w podeszłym wieku (85 lat). Na potwierdzenie, że choruje i ponosi koszt zakupu leków przedstawiła paragon z dnia 18 maja 2010 r. Wśród kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego, który nie stanowi jej własności, wyszczególniła opłaty za prąd, gaz, wodę w łącznej wysokości 260 zł. Dodatkowo, w okresie zimowym ponosi koszty zakupu opału w ilości 3-4 ton.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może być przyznane na wniosek strony będącej osobą fizyczną, jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie wskazuje się, że przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zasadność żądania wnioskującego podległa badaniu w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie należy ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jego możliwości finansowych.
Jak wynika z oświadczeń złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 920 zł. Z uwagi na niewygórowaną wysokość tego dochodu, bez konieczności wzywania o przedstawienie dodatkowych dokumentów, referendarz uznał, że skarżąca wystarczająco uprawdopodobniła, że spełnia przesłankę materialną, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto za pozytywnym uwzględnieniem wniosku o przyznanie pomocy prawnej przemawia okoliczność, że jest ona osobą samotną, w podeszłym wieku, nie posiada oszczędności, jak również nie dysponuje majątkiem, pozwalającym na uzyskiwanie potencjalnych przychodów.
Reasumując, na obecnym etapie postępowania wpis od skargi wynosi 100 zł. Porównując wysokość dochodu wnioskującej (920 zł miesięcznie) z wydatkami ponoszonymi na mieszkanie i lekarstwa (435 zł miesięcznie), należy przyjąć, że na zaspokojenie pozostałych potrzeb pozostaje skarżącej 485 zł. Środki te jednak zainteresowana musi przeznaczyć chociażby na swoje wyżywienie, co bez wątpienia uniemożliwi jej poniesienie kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżąca nie będzie ponosić opłat w związku z toczącą się sprawą z jej skargi przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, jak i przez sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym, na podstawie wskazanych przepisów, w oparciu o art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.