Uzasadnienie
Decyzją Burmistrza Miasta K. z [...] 2003 r. w sprawie [...] odmówiono Irenie S. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją [...] z [...] 2000 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę udzielonemu Dariuszowi S. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją Samorządowego Kolegium odwoławczego we W. z [...] 2003 r. sygn. akt [...] wobec istotnych wątpliwości dotyczących przedmiotu wznowienia postępowania, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwołał się do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z [...] 2003 r. [...] Burmistrz Miasta K. ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie budowy przyłącza energetycznego zakończonego decyzją ostateczną z [...] 2000 r. nr [...].
W uzasadnieniu stwierdził, że Irena S. uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ I instancji nie kwestionował naruszenia prawa wnioskodawczyni, gdyż nie doręczono jej decyzji [...]. Ustalając termin, w którym wnioskodawczyni dowiedziała się o decyzji, organ stwierdził, że było to [...] 2003 r., gdy otrzymała pismo Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. [...], w którym wprost pouczono ją o prawie złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie wskazano datę wydania decyzji i jej numer.
W odwołaniu wnioskodawczyni zarzuciła zupełną dowolność ustaleń i wskazała, że toczą się różne postępowania, a ona nie została powiadomiona o terminie do złożenia wniosku o wznowienie. W postępowaniu, którego dotyczy wniosek nie brała udziału z winy organu i nie zna treści decyzji.
W dniu [...] 2003 r. Burmistrza Miasta K. wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzja z [...] 2000 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Decyzją Wojewody [...] z [...] 2004 r. [...] uchylono decyzję Burmistrza z [...] 2003 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu i pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu stwierdzono, że doszło do naruszenia prawa odwołującej się w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Dowiedzenie się o prowadzeniu robót budowlanych nie jest równoznaczne z dowiedzeniem się o istnieniu decyzji zezwalającej na prowadzenie tych robót w rozumieniu art. 148 § 2 kpa. Należało przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające i odebrać od strony odpowiednie oświadczenie poparte w razie możliwości innymi dowodami. Organ I instancji wydając decyzję o pozwoleniu na budowę przyłącza energetycznego (decyzja z [...] 2000 r. nr [...]) pominął odwołującą się jako stronę, naruszając art. 10 kpa.
Zainteresowana nie zgodziła się z rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Wojewody z [...] 2004 r. [...] oraz złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] 2000 r. [...].
W uzasadnieniu podkreśliła, że nie była informowana o wydawanych decyzjach w przedmiocie zmiany linii energetycznej na ziemną, pomimo że kabel przechodzi przez działkę skarżącej. Decyzje wydawane były z inicjatywy sąsiadów - S. i Sz. Ponadto skarżąca wniosła o spowodowanie, by Burmistrza Miasta K. uwidocznił, że decyzja z [...] 2000 r. [...] dotyczyła także pozwolenia na zmianę linii energetycznej na kabel ziemny do działki Zdzisława S. oraz by spowodował ujawnienie kiedy i w jaki sposób przyłączono kable i jaka jest trasa jego przebiegu. Skarżąca zaznaczyła też, że kable przechodzące przez jej działkę, czy też w bliskiej odległości od działki, stanowią zagrożenie życia i ograniczają swobodne korzystanie z działki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Stosownie do art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Okoliczności faktyczne i poczynione przez organ I instancji ustalenia wskazują, że zachodzą przesłanki określone w art. 138 § 2 kpa. organ II instancji prawidłowo wskazał na brak ustaleń, które są konieczne do rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie zasadności wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem organu doszło do naruszenia prawa skarżącej w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Dowiedzenie się o prowadzeniu robót budowlanych nie jest równoznaczne z dowiedzeniem się o istnieniu decyzji zezwalającej na prowadzenie tych robót w rozumieniu art. 148 § 2 kpa. Należało zatem przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i odebrać od strony odpowiednie oświadczenie poparte w razie możliwości innymi dowodami, by dokładnie ustalić czy i kiedy skarżąca dowiedziała się o decyzji zezwalającej na prowadzenie robót, a w konsekwencji, czy zaistniały okoliczności uzasadniające wniosek o wznowienie postępowania.
Skoro organ I instancji nie dysponował niezbędnymi dowodami i nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu ich pozyskania, to należy uznać, że brak było podstaw do rozstrzygnięcia sprawy. Organ II instancji nie mógł dokonać tych ustaleń, gdyż doszłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Brak dokładnego ustalenia, czy i kiedy skarżąca otrzymała decyzję o pozwoleniu na budowę lub uzyskała wiedzę o wydaniu decyzji i jej treści tak, by mogą podjąć określone czynności proceduralne, stanowi rażące naruszenie postępowania przejawiające się w nie przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.
Mając na względzie konieczność dokonania powyższych ustaleń, trafnie organ odwoławczy uznał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Należy podkreślić, że Sąd bada wyłącznie legalność zaskarżonej decyzji i jej zgodność z prawem, stąd nie może być uwzględniony wniosek o wydanie orzeczenia w przedmiocie zasadności wniosku o wznowienie postępowania.
Z tego względu uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).