Uzasadnienie
M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W podstawie prawnej organ II instancji powołał art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 71 ust. 1, 2 i 6 oraz art. 72 ust. 1-5, art. 73 ust. 1ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r.o promocji zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r., nr 99, poz 1001) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że organ I instancji decyzją z dnia [...] 2005r. przyznał skarżącemu zasiłek od dnia 10 lutego 2005r. w wysokości 504,20 zł. miesięcznie.
Jako podstawę przyznania świadczenia organ powołał art. 71 ust. 1, 2 i 6, art. 72 oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 ustawy o promocji zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy.
Skarżący nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem. W odwołaniu podniósł, że nie zgadza się z pozbawieniem go prawa do zasiłku dla bezrobotnych o przedłużonym okresie jego pobierania, tj. za okres, co najmniej 12 miesięcy i w wysokości 120% świadczenia.
Nadto zdaniem skarżącego w decyzji nie określono na jaki okres świadczenie zostało mu przyznane.
Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy rozstrzygniecie pierwszoinstancyjne, które uzasadnił treścią art. 71 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, iż prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:
- nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz
- w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...), opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.
Organ podał, że kwestię wysokości zasiłku regulują przepisy art. 72 ust. -1 cyt. ustawy, z których wynika, że wysokość zasiłku wynosi 504,20 zł miesięcznie.
Bezrobotnemu, którego łączne okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz ust. 7, zwane dalej "okresem uprawniającym do zasiłku", wynoszą mniej niż 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1.
Bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120 % kwoty zasiłku określonego w ust.1.
Na podstawie akt sprawy organ ustalił, że skarżący w dniu 14 stycznia 2005r. zarejestrował się w PUP w B. W związku z nieudokumentowaniem, przez skarżącego okresów uprawniających do zasiłku, organ przyznał mu status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku.
Następnie Skarżący dostarczył do PUP w dniu 10 lutego 2005r. wymagane dokumenty do ustalenia, że bezrobotny posiada 365 dni podlegania ubezpieczeniu społecznemu w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji i staż pracy w wymiarze 16 lat 9 miesięcy 16 dni. Dowodem potwierdzającym powyższą okoliczność było zaświadczenie z ZUS z dnia [...] 2005r.
Z powyższych względów organ stwierdził, że świadczenie należało przyznać od dnia 10 lutego 2005r. i jest to zgodne z art. 71 ust. 6 ustawy cyt. wyżej ustawy.
Organ odniósł się również do okresu na który zasiłek został przyznany skarżącemu. W uzasadnieniu podał, że o utracie prawa do zasiłku organ wyda stosowne rozstrzygniecie. Organ wypowiedział się również dlaczego do okresu uprawniającego do zasiłku nie można zaliczyć skarżącemu okresu nauki w szkole oraz okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej.
W skardze do Sądu skarżący podtrzymał stanowisko zawarte i we wniosku i w odwołaniu od decyzji I instancji oraz wniósł o uchylenie ustawy. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm)- dalej P.p.s.a.
Z przepisu tego wynika, że kontrolą sądów administracyjnych objęte są również decyzje administracyjne.
Zdaniem Sądu na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu,że zgodnie z art. 71 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r.o promocji zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r., nr 99, poz 1001)w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1.
Tak wiec dopiero od udokumentowania tego prawa może być przyznane świadczenie, a więc od 10.02.2005r.
Ponadto ustawa o promocji zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy definiuje co należy rozumieć przez okresy uprawniające do zasiłku".
Są to okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz ust. 7, cyt. ustawy.
Dlatego opłacanie składek z tytułu działalności rolniczej, jak również uczęszczanie do szkoły nie może zgodnie z ustawą zostać zaliczone skarżącemu. Tym samym skarżący nie spełnił kryterium przyznania zasiłku w kwocie 120% wynikającego z art. 72 ust. 3 " Bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1."
Należy zaznaczyć, że okres pobierania zasiłku wynosi:
- 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;
- 12 miesięcy - dla bezrobotnych:
- zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, lub
- są bezrobotnymi powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku.
Stopa procentowa bezrobocia w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku dla B. wynosiła 13,5 %, a dla Polski 19, 4%. Dlatego stopa bezrobocia w B. nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, wiec okres pobierania zasiłku wynosi w sytuacji skarżącego 6 miesięcy.
Skarżący nie legitymuje się również uprawnionym wiekiem 50 lat.
W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako nieuzasadnioną, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.