Uzasadnienie
I W dniu [...] czerwca 2018 r. (uzupełniony [...] lipca 2018 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, która uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł miesięcznie. Posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, z którego jak wskazał nie uzyskuje żadnego dochodu. Ponadto podał, że jest właścicielem domu o powierzchni [...] m2, zabudowań gospodarskich, maszyn rolniczych, bydła [...] sztuki, trzody [...] sztuk. Oświadczył, że posiada oszczędności w kwocie [...]zł.
Skarżący podał również, że posiada zobowiązania i stałe wydatki gospodarstwa domowego, na które składają się: kredyt inwestycyjny na zakup ziemi ([...] zł), dzierżawa gruntów rolnych ([...] zł), nawozy ([...] zł), środki ochrony rośli ([...] zł), ubezpieczenia upraw ([...] zł), paliwo ([...] zł).
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
II Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
III W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku. Jego wniosek należy uznać za nierzetelny i niewiarygodny, ponieważ przy tak licznych wydatkach określonych w pkt. 11 formularza PPF, w pkt. 10 podał, że nie osiąga żadnych dochodów. Powstaje zatem pytanie o źródła pokrycia zobowiązań i wydatków wykazanych w pkt.
- 11. Posiada natomiast ww majątek oraz oszczędności.
Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co nie jest kwestionowane, chociaż ta kwestia we wniosku w ogóle nie została podniesiona. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
Mając powyższe na uwadze nie sposób uznać wnioskującego o przyznanie prawa pomocy za osobę ubogą tym bardziej, że posiada ww majątek. Nie może być również tak, że osoba radząca sobie z utrzymaniem i przeprowadzająca określone inwestycje w swoim gospodarstwie rolnym (kredyt na zakup ziemi) pragnie przerzucić ciężar finansowania sprawy przed sądem na pozostałych obywateli często znajdujących się w dużo gorszej sytuacji finansowej niż wnioskodawca.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.