Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uznało za uzasadnione zażalenie J. A. na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta B. w terminie złożonego przez niego wniosku o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów postępowania sądowego, wyznaczając jednocześnie temu organowi odpowiedni termin do załatwienia sprawy.
Na to postanowienie J. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 37 § 2 k.p.a. w zw. z art. 123 § 1 i 2 k.p.a., art. 124 § 1 k.p.a. oraz art. 35 § 1-3 k.p.a., wnosząc jednocześnie o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tymczasem postanowienie wydawane przez organ wyższego stopnia w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez stronę postępowania administracyjnego na niezałatwienie przez organ sprawy w przepisanym terminie nie należy do postanowień, na które można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Przepisy k.p.a. nie przewidują bowiem możliwości zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem, jak również nie kończy ono postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Postanowienie wydawane w trybie art. 37 k.p.a. dotyczy jedynie tzw. kwestii wpadkowej, jaką jest nieterminowe załatwienie sprawy przez powołany do tego organ.
Z uwagi na powyższe skargę J. A. należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą w związku z tym odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.