Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2012r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał I. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącego radca prawny J. M. złożyła dnia 17 grudnia 2012 r. skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 sierpnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Bd 536/12 wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 221,40 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia 75% tej stawki.
Na marginesie należy wskazać, że pełnomocnik w piśmie z dnia 14 maja 2014 r. błędnie przywołał treść § 6 pkt 4 ww rozporządzenia, gdyż w przedmiotowej sprawie ów przepis nie ma zastosowania.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.