Uzasadnienie
E. C. wniosła odwołanie do Sądu Rejonowego we [...] od decyzji [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. znak: [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia "Dobry start" w wysokości [...] zł.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy we [...] na podstawie art. 464 k.p.c. uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy zgodnie z właściwością.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] stycznia 2024 r. odnotowano w repertorium pod sygn. akt II SA/Bd 54/24.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, jako że skarżąca nie wyczerpała administracyjnego toku zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".
W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia "Dobry start". Zakład Ubezpieczeń Społecznych działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącej prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca z tego uprawnienia skorzystała. Tymczasem wniosła ona skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.