Uzasadnienie
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] stwierdzono niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. B. postanowieniem z dnia [...] odmówił uzupełnienia decyzji znak [...] z dnia [...] odmawiającej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego za zakup opału z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na wymogi decyzji administracyjnej zwarte w art. 107 § 3 K.p.a. Przesłankami warunkującymi dopuszczalność zaskarżenia postanowienia jest to, czy na takie postanowienie służy zażalenie, chyba, że postanowienie to kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. W ocenie SKO na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie służy zażalenie.
J. W. wniosła skargę na powyższe postanowienie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła bezpodstawne przyjęcie, że jej zażalenie z [...] na postanowienie Wójta Gminy B. B. z dnia [...] o odmowie uzupełnia decyzji Wójta Gminy B. B. z [...] nie zasługuje na uznanie oraz naruszenie art. 139 K.p.a. a poprzez jego błędną wykładnię i bezzasadne przyjęcie, że zażalenie od postanowienia Wójta Gminy B. B. z [...] jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. jest trafne i prawa nie narusza.
Zażalenie jest zwyczajnym środkiem zaskarżenia. Przysługuje na niektóre postanowienia. Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. "na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi." Inaczej mówiąc, zażalenie przysługujące wówczas, gdy jest przewidziane przez ustawę. Zażalenie może być wniesione na postanowienia enumeratywnie wymienione w Kodeksie postępowania administracyjnego. W myśl art. 142 K.p.a. postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie, strona może skończyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie przysługuje zażalenie.
Organ odwoławczy, po otrzymaniu środka zaskarżenia, w pierwszej kolejności bada, czy odwołanie jest dopuszczalne. Jeżeli odwołanie jest niedopuszczalne, to stosownie do treści art. 134 K.p.a. stwierdza niedopuszczalność odwołania. Tak też organ II instancji postąpił w rozpatrywanej sprawie i stanowisko to jest zgodnie z treścią art. 134 K.p.a.
Przywołany w sprawie przepis art. 139 K.p.a. regulujący problematykę reforamtionis in peius nie ma w sprawie zastosowania.
Uzasadnia to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalenie skargi.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 250 cytowanej ustawy i wysokości wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz 1348 ze zm.) wraz z podatkiem od towarów i usług.