Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2024 r. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. znak [...] dotycząca odmowy przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] w rodzinie zastępczej spokrewnionej za okres od dnia [...] października 2020 do dnia [...] września 2023 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że nie wydawał decyzji w sprawie dotyczącej przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania K. a jedynie na pokrycie kosztów utrzymania M. P., w której to sprawie K. K. wniosła odrębną skargę do tut. Sądu (sprawa zarejestrowana pod sygn. II SA/Bd 545/24.
Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. Sąd wezwał skarżącą do ustosunkowania się do odpowiedzi na skargę poprzez wyjaśnienie czy składała ona odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji Prezydenta G. w przedmiocie świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka: K. w rodzinie zastępczej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że skarżąca odwołania takiego nie składała.
Strona skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu.
W powyższej sytuacji skargę na nieistniejącą decyzję, należało uznać za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. t.j. z 2024 r. poz. 935) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia