Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o nałożeniu na podstawie art. 64 i art. 140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) kary pieniężnej w wysokości 5000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei art. 59 § 1 ppsa stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana przez [...] Inspektora Transportu Drogowego w [...], a zatem organ, który ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (§ 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości - Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.). W konsekwencji sądem właściwym do rozpoznania zawisłej sprawy jest zgodnie ze wskazaną wyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 ppsa oraz § 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Tymczasem skarżący mimo prawidłowego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.