Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. Polski Koncern [...] [...] w [...] Region Inwestycji Sieci Detalicznej [...] [...] [...] w [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia.
Jak wynika z odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając zasadność skargi, decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem skargi, jak również decyzję organu pierwszej instancji.
Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z dnia 25 lipca 2011 r., decyzja wydana w trybie autokontroli doręczona została pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 30 maja 2011 r. i nie została zaskarżona, wobec czego stała się decyzją ostateczną.
W związku z powyższym w wykonaniu wezwania Sądu pismem z dnia 1 września 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy umorzył postępowanie w sprawie.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 ww. ustawy.