Uzasadnienie
S. K. (dalej "skarżący") pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia kierunków rozwoju energetyki opartej na systemie fotowoltaicznym na terenie gminy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2024r. wezwano przedstawiciela organu do nadesłania w terminie 7 dni akt administracyjnych sprawy dotyczących procedury uchwalania kwestionowanej uchwały.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] lipca 2024 r. przedstawiciel organu poinformował, iż w wyniku przeprowadzonej analizy dokumentów archiwalnych stwierdzono, że Wojewoda Kujawsko-Pomorski rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], orzekł nieważność przedmiotowej uchwały. W załączeniu organ przedłożył odpis ww. rozstrzygnięcia nadzorczego potwierdzony za zgodność z oryginałem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako niedopuszczalna, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest zawsze poprzedzone badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymaganych przesłanek dopuszczalności skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, co prowadzi do odrzucenia skargi przez sąd.
Nie ulega również wątpliwości, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi jest, co do zasady, istnienie przedmiotu zaskarżenia w chwili wniesienia skargi. Nie można skarżyć do sądu aktu nieistniejącego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać sądowej kontroli. W sytuacji, gdy przedmiot zaskarżenia nie istnieje w dacie wnoszenia skargi, zachodzi przypadek niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Taka sytuacja występuje m.in. w razie uprzedniego wyeliminowania aktu objętego skargą z obrotu prawnego, zwłaszcza w wyniku stwierdzenia jego nieważności, a zatem wyeliminowania ze skutkiem ex tunc (od początku).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy Wojewoda Kujawsko-Pomorski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], znak: [...] orzekł o nieważności uchwały Nr [...] Rady Gminy w Wagańcu z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie wyznaczenia kierunków rozwoju energetyki opartej na systemie fotowoltaicznym na terenie gminy – na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.). Gmina nie zaskarżyła tego rozstrzygnięcia nadzorczego, co oznacza że zaskarżona uchwała została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego, i to ze skutkiem ex tunc.
Skarżąc zatem pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. powyższą uchwałę, skarżący zaskarżył nieistniejący akt prawny.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.