Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 570/15

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...] Wójt Gminy L. po rozpatrzeniu wniosku T. N. – zwanego dalej "skarżącym" - negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości oznaczonej, jako działka nr [...] w N. W. W wyniku wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. (SKO), orzeczeniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Na powyższe orzeczenie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając m.in., naruszenie przepisów postępowania, skutkujące nieważnością wydanego orzeczenia z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") tj.:

1. a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie i wydanie przez organ odwoławczy orzeczenia w formie decyzji, podczas gdy prawidłową formą rozstrzygnięcia powinno być wydanie postanowienia;
2. b) art. 107 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w zakresie powołania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, ograniczającej się do przywołania przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U.z 2014 r., poz. 518 ze zm.) bez wskazania konkretnych przepisów prawnych, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie oraz przywołaniu jedynie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., podczas gdy podstawą rozstrzygnięcia powinien być w tym zakresie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a.

W oparciu o tak sformułowany zarzut, wniósł m.in. o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W sprawie należy zważyć, że orzeczenie SKO w T. z dnia [...] r. nr [...] było przedmiotem sprostowania przez tenże organ postanowieniem z dnia [...] r., a następnie wskutek wniesienia przez skarżącą odwołania, zostało utrzymane w mocy postanowieniem SKO w T. z dnia [...] r. nr [...].

Z informacji uzyskanych od organu za pismem z dnia 22 lipca 2015 r. wynika, że od postanowienia z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co znalazło potwierdzenie w treści akt sprawy zawisłej przed tut. Sądem o sygn. akt II SA/Bd 794/15.

Skoro, zatem postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie sprostowania orzeczenia z dnia [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy L. opiniujące negatywnie przedstawiony, wstępny projekt podziału nieruchomości nie jest prawomocne, a stało się przedmiotem osobnej skargi, w której to podniesiono tożsame zarzuty, jak w rozpatrywanej sprawie, niniejsze postępowanie należało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesić z urzędu, do czasu rozstrzygnięcia kwestii sprostowania orzeczenia, będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.