Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2009r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2009 r. [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
Skarżący wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest bezczynność, czy też akt lub czynność organu – pismem z dnia 29 czerwca 2009r. wyjaśnił, że "...skarga... dotyczy podejmowanych decyzji... przez Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2009r. oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2009 r."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo organu I instancji – Komendanta Miejskiego Policji we Włocławku, jak natomiast wynika z akt administracyjnych skarżący złożył od wyżej wskazanego pisma odwołanie, rozpoznane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy, jako organ odwoławczy, pismem z dnia 12 maja 2009 r. nr CIR – 1836/09.
Pismo organu II instancji również stało się przedmiotem skargi M. W., zarejestrowanej pod sygn. akt II Sa/Bd 494/09, odrzuconej przez Sąd nieprawomocnym postanowieniem z dnia 14 lipca 2009r.
Pismo będące przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie stanowiło rozstrzygnięcia merytorycznego, nie pozbawiło to jednak skarżącego możliwości ochrony jego interesu prawnego, bowiem on mógł złożyć zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w omawianym przypadku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie złożył zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa., wniesione przez niego odwołanie do organu II instancji nie jest bowiem zażaleniem na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...], a tym samym nie wyczerpał trybu określonego w tym artykule.
Zatem, w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.