Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] 2003 r. nr [...] odmówiono Romanowi P. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu służby w "Szarych Szeregach" oraz uwięzienia z przyczyn politycznych w okresie od września 1953 r. do września 1955 r.
Postanowieniem z [...] 2004 r. nr [...] zawieszono postępowanie administracyjne w zakresie przyznania uprawnień z tytułu pobytu w więzieniu bez wyroku od 1953 do 1954 r.
W uzasadnieniu podano, że zobowiązano wnioskodawcę do przedstawienia decyzji Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej potwierdzającej, że został on uznany za więźnia bez wyroku za działalność związaną z walką o suwerenność i niepodległość RP. Uznano, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ.
W wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowieniem z [...] 2004 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] 2004 r. W uzasadnieniu wskazano na konieczność zawieszenia postępowania do czasu przedstawienia przez stronę decyzji Prezesa IPN. Postanowienie to zostało zaskarżone do WSA w Bydgoszczy. Z powodu nieopłacenia wpisu skarga została odrzucona postanowieniem z 17 września 2004 r. w sprawie II SA/Bd 686/04.
W dniu [...] 2004 r. Roman P. wystąpił ze skargą na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] 2004 r. nr [...] i wniósł o uchylenie postanowienia oraz wydanie orzeczenia w przedmiocie zasadności potwierdzenia przez IPN osadzenia i przebywania w areszcie w latach od 1953 do 1955. Zdaniem skarżącego otrzymał on pełną rekomendację wystawioną przez Związek Więźniów Politycznych i Osób Represjonowanych w Kaliszu, w latach 1939-1945 brał udział w organizacji "Szare Szeregi", a w latach 1953-1955 osadzony został i przekazany do dyspozycji Wojskowej Służby Informacyjnej. Większość czasu osadzenia skarżący spędził na terenie byłego ZSRR. To uzasadnia przyznanie uprawnień.
W uzupełnieniu skargi wskazał, że większość akt została zniszczona, a skarżący przebywał też w miejscach odosobnienia poza obszarem Polski. IPN w takich przypadkach nie jest właściwy do potwierdzenia tych okoliczności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Postanowienie z [...] 2004 r. o zawieszeniu postępowania ma charakter pierwszoinstancyjny. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończył się uchyleniem postanowienia z [...] 2004 r. na podstawie art. 144 w zw. z art. 127 § 3 kpa. Postępowanie w sprawie służby w "Szarych Szeregach" toczy się nadal.
W piśmie z [...] 2004 r. skarżący stwierdził, że skoro postanowienie z [...] 2004 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem z [...] 2004 r., to traci ono charakter postanowienia pierwszoinstancyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej u.p.s.a, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku rozstrzygnięć wydanych przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zachodzi druga sytuacja tj. konieczność wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 w zw. z art. 129 kpa).
Kontroli sądowej podlega więc orzeczenie wydane po wyczerpaniu podanego trybu. W rozpoznawanej sprawie organ wydał postanowienie po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Skarżący skarżył to rozstrzygnięcie, lecz skarga z powodu nieuzupełnienia wpisu w terminie została odrzucona. Nie uprawnia to jednak do zaskarżenia postanowienia pierwotnego.
Warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu jest zaskarżenie rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy.
W tych okolicznościach uznając skargę za niedopuszczalną z przyczyn procesowych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.