Uzasadnienie
W związku z ustaleniem, że w okresie od 14 października 2005 r. do 30 stycznia 2006 r. D. K. podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu świadczenia pracy w Domu Pomocy Społecznej[...], Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...]r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 wznowił postępowanie w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi
- - z [...] w sprawie przyznania stypendium od 2 listopada 2009 r. do 30 listopada 2009 r.
- - z [...] w sprawie przyznania z dniem 7 marca 2011 r. stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku w okresie odbywania szkolenia,
- - z [...] w sprawie utraty prawa do stypendium z dniem 15 września 2011 r.
Decyzją z [...] r. Prezydent Miasta [...] uchylił przy zastosowaniu art. 151 kpa wymienione decyzje i orzekł o utracie przez D. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 14 października 2005 r. z powodu podjęcia pracy. Organ wskazał na przepisy art. 33 ust. 4pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) odnoszące się do ustalenia statusu bezrobotnej i wobec podjęcia pracy przez zainteresowaną z dniem 14 października 2005 r. o braku podstaw do zachowania statusu osoby bezrobotnej.
Decyzją Wojewody [...] z [...] utrzymano w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że podjęcie pracy na podstawie umowy zlecenia powoduje konieczność pozbawienia statusu bezrobotnego, zatem organ słusznie wznowił postępowanie i uchylił wskazane decyzje.
Skarżąca D. K. nie zgodziła się z wydanym rozstrzygnięciem i zakwestionowała cofnięcie statusu osoby bezrobotnej o 7 lat wstecz. Ponadto zarzuciła, że organ nie ustalił dlaczego podjęła pracę. Wskazała też, że informowała PUP, że przez 2 miesiące pracowała jako opiekunka, bo nie miała środków na zakup żywności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa - co do przyczyn wznowienia- wdaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145 kpa, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
W rozpoznawanej sprawie podstawę wznowienia stanowiły wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który ją wydał. Tymi okolicznościami był fakt podjęcia pracy przez skarżącą, który nie pozwalał na przyjęcie, że posiadała ona status osoby bezrobotnej, uprawnionej do przyznanych świadczeń.
W wyniku wznowienia postępowania i ustalenia istnienia podstaw wznowienia, organ rozstrzyga o istocie sprawy (art. 149 § 2 kpa), czyli rozstrzygnięciu o interesie prawnym lub obowiązku danego podmiotu występującego w postępowaniu jako strona lub zamknięciu w sposób wiążący drogę prawną uzyskania rozstrzygnięcia o uprawnieniach. Organ nie może jednak wykraczać poza granice wyznaczone żądaniem strony oraz faktycznymi i prawnymi podstawami zawartymi w decyzji, która pierwotnie rozstrzygała o prawach i obowiązkach. Organ musi rozstrzygać w granicach sprawy będącej przedmiotem oceny we wznowionym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie, której przedmiotem było przyznanie stypendium i utrata prawa do stypendium organ w wyniku uchylenia orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 14 października 2005 r. Przedmiotem sprawy nie było ustalenie statusu osoby bezrobotnej, lecz uprawnienie do przyznania stypendium, zatem zadaniem organu było rozstrzygnięcie w tak zakreślonym przedmiocie sprawy o jej istocie.
W tych warunkach należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja narusza dyspozycję w art. 151 § 1 pkt 2 kpa i z tego względu Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i w granicach sprawy określonej art. 135 p.p..s.a. także o uchyleniu decyzji organu I instancji.