Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 3 lipca 2006 r., II SA/Bd 596/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 3 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy sprawy ze skargi Mariusza B. na czynności Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. w przedmiocie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy postanawia odrzucić skargę

Skład

sędzia WSA Wojciech Jarzembski przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżący Mariusz B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynności Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. w przedmiocie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy, zarzucając dopuszczenie się naruszenia art. 2271 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami).

W odpowiedzi na skargę z 14 czerwca 2006 r. Kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. wniósł o jej odrzucenie w całości uzasadniając, iż sprawy z zakresu sporów o zwrot na rzecz Funduszu świadczeń pracowniczych wypłaconych w związku z niewypłacalnością pracodawcy nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).

Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu.

W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."

Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest kwestionowanie przez skarżącego prawidłowości prowadzenia przez Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. postępowania w sprawie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy. Wskazanie przez skarżącego w skierowanej do Sądu skardze z 8 maja 2006 r. jako jej zarzutu - "nieprzestrzegania przez Urząd przesłanki wynikającej z art. 2271 K.p.a." świadczy, iż w istocie przedmiotem wniesionej do sądu sprawy jest skarga złożona zgodnie z art. 227 K.p.a., dla rozstrzygnięcia której właściwy jest tryb postępowania określony w dziale VIII K.p.a.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa wart. 3 § 2 pkt 1-4, co uprawniałoby do ewentualnego ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.