Uzasadnienie
M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., znak [...] orzekającą o odmowie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego dla działki nr [...] położonej w [...], gmina [...].
Jednocześnie, w treści samej skargi, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji z uwagi na nieodwracalne skutki wykonywanych decyzji na czas prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w postępowaniu sądowym, podnosząc przy tym, iż Wójt Gminy [...], Starosta [...] oraz [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zataili w postępowaniu dokumenty świadczące o prowadzeniu działalności rolniczej na nieruchomości oraz pozbawili udziału w wielu czynnościach; w tym w oględzinach, a okoliczności te mają jego zdaniem bezpośredni wpływ na wynik sprawy, o czym (jak wskazał) szerzej wyjaśni w dalszej części skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania kwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162 i n.).
W analizowanej sprawie strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Strona nie wykazała w szczególności, biorąc pod uwagę własną sytuację prawną, jakie szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania decyzji objętych wnioskiem o wstrzymanie ich wykonania oraz na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki prawne mogące potencjalnie zaistnieć w razie ich wykonania.
W treści skargi, zawierającej przedmiotowy wniosek, skarżący podniósł jedynie zarzuty przeciwko kwestionowanym decyzjom oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., a Sąd na obecnym etapie postępowania nie ma kompetencji do oceny legalności wydanej decyzji.
Podkreślić również należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji musi być bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonej decyzji. Skutki lub szkoda muszą być realne, zachodzić w czasie ubiegania się o wstrzymanie, a nie w przyszłości, nie mogą być oparte na przypuszczeniach. Tymczasem takim przypuszczeniem jest właśnie stwierdzenie, że odmowa dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych bez jednoczesnego ich bliższego sprecyzowania.
Rozpatrując wniosek strony także z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie podał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący, poza argumentami wskazującymi na wadliwość kwestionowanych decyzji nie podał żadnych innych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania obu decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.