Uzasadnienie
W dniu [...] 2004 r. do Starostwa Powiatowego w Ś. wpłynął wniosek Oliwii Z., który miał na celu doprowadzenie do zmiany imienia z dotychczasowego na brzmiące tak samo, ale inaczej pisane - "Olivia". Jako powód wskazano używanie przez wnioskodawczynie od dawna imienia w wyżej wspomnianej formie (tj. "Olivia"), a także fakt, iż pod takim imieniem jest znana w swoim środowisku. Jednocześnie Oliwia Z., podkreśliła uciążliwości związane z używaniem swojego imienia w dotychczasowej formie (rozbieżności między podpisem urzędowo poświadczonym, a stosowanym przez wnioskodawczynię).
Starosta Ś. decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...], wydaną na podstawnie art.2 i art. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk (tekst jednolity, Dz. U. z 1963 r. Nr 59, poz. 328 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 20005. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił zmiany pisowni imienia Oliwii Z. W uzasadnieniu powołując się na opinię Rady Języka Polskiego wskazano, że zgodnie z zasadą nr II.2.b., zawartą w "Zaleceniach dla urzędów stanu cywilnego dotyczących nadawania imion dzieciom osób obywatelstwa polskiego i narodowości polskiej" jedyną poprawną formą jest "Oliwia", nie zaś "Olivia" Organ uznał, że nie istnieją żadne wątpliwości, przemawiające za zastosowaniem art. 10 ust.1 ustawy o zmianie imion i nazwisk. Fakt używania imienia "Olivia" w korespondencji przez znajomych nie jest podstawą do zmiany jego pisowni.
Kolejnym argumentem przemawiającym za decyzją odmowną był - zdaniem Starosty Ś. - wynikający z preambuły do ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, obowiązek ochrony języka polskiego przez organy i instytucje publiczne Rzeczpospolitej Polskiej, a tym samym niestosowania w pisowni obcych znaków.
Od powyższej decyzji Oliwia Z. wniosła odwołanie do Wojewody [...], zarzucając jej naruszenie zasady praworządności w postępowaniu administracyjnym, gdyż, według niej przepisy, na które powołał się Starosta Ś., nie zawierają podstaw do wydania decyzji odmawiającej zmiany imienia. Organowi rozstrzygającemu zarzucono jednocześnie, że podstawą jego decyzji było opinia Rady Języka Polskiego, nie stanowiąca źródła prawa. W mniemaniu zainteresowanej zaskarżona decyzja narusza również konstytucyjną zasadę równości obywateli wobec prawa, gdyż litera "v" jest coraz częściej stosowana w polskich imionach.
Decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uznał on bowiem, że Starosta Ś. wydając swoją decyzję, jedynie posiłkował się opinią Rady Języka Polskiego, nie stanowiła ona natomiast podstawy jego rozstrzygnięcia. Wskazał również, że zgodnie z art.5 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. nr 90, poz. 999 z późń. zm.) "podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium RP dokonują wszelkich czynności urzędowych w języku polskim" jeżeli podmiot lub jeden z podmiotów jest obywatelem polskim, tym samym zapisywanie w akcie urodzenia obywatela polskiego nadanego mu imienia w pisowni obcej jest sprzeczne z wspomnianym przepisem.
Powyższą decyzję Oliwia Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu wskazała, że Wojewoda [...], mimo iż stwierdził, że opinia Rady Języka Polskiego nie ma charakteru wiążącego, bezpodstawnie uznał, że Starosta Ś. jedynie posiłkował się tą opinią, a decyzję oparł na ustawie o zmianie imion i nazwisk oraz ustawie o języku polskim, które to, jej zdaniem, nie dają podstaw do negatywnego rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Skarżąca zauważa również, że powołany przez Wojewodę [...] art. 5 ustawy o języku polskim dotyczy tylko czynności proceduralnych, nie obejmuje zaś nadawania nazw własnych, nazw firm, znaków towarowych czy imion w przeprowadzonym postępowaniu.
Ponadto skarżąca ponownie zwróciła uwagę, że jej zdaniem podczas rozstrzygania została naruszona konstytucyjna zasada równości obywateli wobec prawa.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
W rozpatrywanej sprawie odwołanie wniesione przez zainteresowaną nie spełniało wymogów przewidzianych dla pism procesowych, gdyż nie zawierało podpisu strony (art. 63 § 3 K.p.a.), tym samym nie mogło wywrzeć skutku prawnego. Wobec tego, zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., organ był zobowiązany do wezwania wnoszącego pismo do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. Jednakże organ nie uczynił tego i rozpoznał niespełniające wymogów formalnych pismo.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art.156 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz zgodnie z art. 152 orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 209 wyżej wymienionej ustawy.