Uzasadnienie
D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na "postanowienie albo inną czynność prawną, będącą realizacją wniosku o dostęp do informacji publicznej".
W wykonaniu zarządzenia Sędziego WSA z dnia 6 lipca 2018r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie objętego skargą numeru i daty aktu, decyzji, postanowienia lub czynności, w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 3 § 2 pkt od 1 do 6 p.p.s.a. Jeżeli skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarżący ma wskazać jeden z przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.
W zakreślonym siedmiodniowym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Stosownie natomiast do postanowień art. 57 § 1 p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z postanowień cytowanego przepisu skarga jako pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne musi spełniać wymogi stawiane pismom procesowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to – każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Mając na uwadze powyższe uregulowania na podstawie zarządzenia Sędziego WSA z dnia 6 lipca 2018r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie objętego skargą numeru i daty aktu, decyzji, postanowienia lub czynności, w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 3 § 2 pkt od 1 do 6 p.p.s.a. Jeżeli skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarżący ma wskazać jeden z przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.
Skarżący w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełnił ich. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to – sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.