Uzasadnienie
II SA/Bd 65/14
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. działający z upoważnienia Wójta Gminy D. na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 4, art. 20 ust. 3, art. 24 ust. 1, ust. 2a, ust. 3, ust. 4, art. 25, art. 26, art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2013 r., poz.
- oraz § 2 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 959) decyzją nr [...] z [...] października 2013 r. orzekł o przyznaniu I. T. świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w kwocie 153,00 zł miesięcznie, na okres od 1 października 2013 r. do 31 sierpnia 2015 r. Od tej decyzji odwołanie wniosła skarżąca, nie zgadzając się z początkowym terminem przyznania zasiłku, wnosząc o przyznanie go od 1 września 2012 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] grudnia 2013 r. (nr [...]) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) art. 16 ust. 1, ust. 2, ust. 4, art. 24 ust. 1, ust. 2a, ust. 3 i ust. 4 ww. ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz art. 138 § 1 Kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, gdyż organ I instancji w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy oraz powołane przepisy prawidłowo przyznał świadczenie z uwagi na spełnienie przez stronę wszystkich niezbędnych do tego warunków od dnia 1 października 2013r. tj. od miesiąca, w którym złożono wniosek i nie mógł go przyznać od września 2012 r. z uwagi na treści art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych; aby uzyskać od 1 września 2012 r. należałoby złożyć wniosek do 16 września 2013 r., tymczasem wniosek złożono dopiero w dniu 15 października 2013 r. i wówczas organ I instancji nie mógł przyznać wnioskowanego świadczenia rodzinnego od 1 września 2012 r.
W skardze I. T. zakwestionowała prawidłowość decyzji Kolegium, ponieważ nie jest jej winą błędne orzeczenie lekarza orzecznika od którego musiała odwołać się do Sądu Rejonowego w B. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do przepisów art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżąca I. T. w dniu 15 października 2013 r. złożyła w organie I instancji wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, dołączając wyrok Sądu Rejonowego VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] maja 2013 r. sygn. akt [...], którym zmieniono orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. w ten sposób, że zaliczono skarżącą do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym: znaczny stopień niepełnosprawności datuje się od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2015 r.
Natomiast z przepisu z art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.) wynika, iż jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca I. T. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 15 października 2013 r. Do wniosku tego dołączyła ww. wyrok z dnia [...] maja 2013 r. sygn. akt [...], którym zmieniono orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. w ten sposób, że zaliczono I. T. do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym: ustalając, że znaczny stopień niepełnosprawności datuje się od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2015 r. Wyrok ten jest prawomocny z dniem 19 czerwca 2013 r.
Jeżeli zatem uprawniona złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia w dniu 15 października 2013 r., a orzeczenie w przedmiocie niepełnosprawności zostało wydane w dniu 29 maja 2013 r. stając się prawomocnym z dniem 19 czerwca 2013 r. tym samym nie zostały spełnione ustawowe warunki pozwalające na ustalenie prawa do zasiłku także za okres poprzedzający złożenie wniosku o ustalenie prawa do tego zasiłku, a więc za okres rozpoczynający się od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności. W związku powyższym należało uwzględnić ten warunek i dlatego decyzja została wydana zgodnie z treścią przepisu art. 24 ust. 2 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
Wskazany przepisem art. 24 ust. 2a ww. ustawy termin trzymiesięczny jest terminem materialnoprawnym. Oznacza to, że uchybienie takiego terminu powoduje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym, zaś organ administracji publicznej nie ma możliwości jego przywrócenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. II SA/G1 66/11, źródło: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanym przypadku, z upływem terminu trzymiesięcznego od dnia wydania orzeczenia organy orzekające utraciły możliwość ustalania prawa do zasiłku pielęgnacyjnego od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności, przez co zastosowanie znajdować mogło wyłącznie rozwiązanie przyjęte we wskazanym wyżej art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Oznacza to, że zaskarżona decyzja podjęta została zgodnie z obowiązującymi ustawowymi oraz wykonawczymi przepisami prawidłowo przywołanymi i zinterpretowanymi przepisami prawa materialnego.
Nie można także dopatrzyć się naruszenia przepisów proceduralnych przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze z uwagi na brak przesłanek zawartych w przywołanych powyżej przepisach art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 151 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.