Uzasadnienie
Agencja Nieruchomości Rolnych w [...] Oddział Terenowy w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], uchylającą w części decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], w części dotyczącej pokreślenia sposobu płatności opłaty z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.
Równocześnie skarżąca zawarła we wniesionej skardze wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu. Uzasadniając ww. wniosek podkreśliła, że wniosek ten podyktowany jest nieodwracalnością skutków prawnych, jakie nastąpią w przypadku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, z uwagi na wysoką wartością utraconego przez Skarb Państwa dochodu, wynikającego z różnicy między wartością prawa użytkowania wieczystego a wartością prawa własności ([...] zł), która to stanowi zdaniem skarżącej pomoc publiczną finansowaną ze środków publicznych. Zwrócić należy uwagę, że w przypadku potraktowania wniosku przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości jako wniosku udzielenie pomocy publicznej zastosowanie będzie miał art. 37 ustawy o pomocy publicznej. W myśl tego przepisu wnioskodawca winien przedłożyć wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy publicznej (przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności) niezbędne dokumenty, m.in. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis.
W przypadku, gdy łączna wartość pomocy udzielonej przekroczy kwotę 200 tys. euro, do zakończenia postępowania niezbędna jest notyfikacja Komisji Europejskiej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 grudnia 2014r. sygn. Akt II SA/Sz 672/14). Brak możliwości prawnych udzielenia pomocy publicznej może skutkować koniecznością dokonania przez wnioskodawcę zmiany wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3).
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168).
W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie naraziłoby stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, z uwagi na wysoką wartością utraconego przez Skarb Państwa dochodu, wynikającego z różnicy między wartością prawa użytkowania wieczystego a wartością prawa własności ([...] zł), która to stanowi zdaniem skarżącej pomoc publiczną. finansowaną ze środków publicznych.
W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji