Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2 lipca 2013 r., II SA/Bd 654/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Wojciech Jarzembski przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] o odmowie zameldowania R. O. na pobyt stały w miejscowości [...].

Decyzja to została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 26 kwietnia 2013r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

R. O. wniósł 28 maja 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 4 akt sądowych) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji drugiej instancji.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego można traktować jako spełniającą powyższe warunki.

Zaskarżona decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 26 kwietnia 2013r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał, zatem w stosunku do skarżącego z dniem 27 maja 2013 r. Jak wynika z akt sprawy skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 28 maja 2013 r. (k. 4 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.