Uzasadnienie
W uwzględnieniu wniosku Dominika K. Kierownik Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego w L. działając z upoważnienia Starosty, wydał w dniu [...] 200r. na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 1998r. poz. 602 z póź. zm.) decyzję o przerejestrowanie na jego imię i nazwisko samochodu "Audi 80" oraz wydaniu dla tego samochodu dowodu rejestracyjnego serii [...] i tablic rejestracyjnych nr [...].
Dominik K. potwierdził w dniu [...] 2000r. otrzymanie kserokopii decyzji jednak odmówił odbioru wystawionego w oparciu o powyższą decyzję dowodu rejestracyjnego oraz tablic rejestracyjnych składając pisemne oświadczenie, iż w wymienionym dokumencie zamiast daty w brzmieniu 08.11.2001r. nieprawidłowo wpisano 2001.11.08 oraz wadliwie użyto określenia "organ" zamiast "urząd".
Następnie w dniu [...] 2000r. Dominik K. skierował do Starosty L. pismo zatytułowane jako "zażalenie i wniosek", domagając się wystawienia w terminie 7 dni dokumentu o treści uwzględniającej uwagi zawarte w jego oświadczeniu odnośnie użytej pisowni, względnie powiadomienia go w tym terminie o odmownym załatwieniu zażalenia i wniosku. W odpowiedzi Starosta L. pismem z dnia [...] 2000r. doręczonym Dominikowi K. w dniu [...] 2000r. poinformował go o braku podstaw do uwzględnieniu jego żądań zawartych w piśmie z dnia [...] 2000r. i nie stwierdzeniu nieprawidłowości w sposobie załatwienia sprawy.
W dniu [...] 2001r. wyżej wymieniony jeszcze raz zapoznał się w Starostwie Powiatowym z treścią dowodu rejestracyjnego, po czym wniósł o zwrot poniesionych w związku z rejestracją kosztów, gdyż cofa wniosek o rejestrację wobec braku możliwości otrzymania prawidłowo brzmiącego dokumentu. Starostwo poinformowało go jednak, że wniosek o zwrot opłaty z tytułu rejestracji jest bezpodstawny, a dowód rejestracyjny i tablice rejestracyjne oczekują na odebranie.
Dominik K. nie stawił się w jednak Starostwie Powiatowym, jak również nie uczynił tego po kolejnym wezwaniu z dnia [...] 2001r. i używając samochodu posługiwał się starym dowodem rejestracyjnym wystawionym na jego poprzedniego właściciela (pismo KM Policji w T. przekazujące Starostwu Powiatowemu w L. zatrzymany dowód rejestracyjny [...]).
W dniu [...] 2003r. Dominik K. interweniował bezskutecznie w Radzie Powiatu w L. o spowodowanie wydania mu właściwie wypisanego dowodu rejestracyjnego oraz wypłatę odszkodowania z powodu braku możliwości korzystania z własnego samochodu, gdyż z winy Starostwa nie posiada dowodu rejestracyjnego.
W dniu [...] 2004r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga Dominika K. zarzucająca nie dokonanie przez Starostę L., zgodnie z jego życzeniem, w wystawionym w dniu [...] 2000r. dowodzie rejestracyjnym, zmiany pisowni daty oraz nie zastąpienie słowa organ wyrazem urząd, skutkiem czego nie mógł przyjąć tego dokumentu. Jednocześnie wniósł o zobowiązanie przez Sąd Starosty L. do wystawienia dowodu rejestracyjnego uwzględniającego zasady polskiej pisowni i zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w kwocie 20.000 zł z tytułu strat spowodowanych nie wydaniem właściwego dowodu rejestracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Starosta L. wniósł o jej oddalenie wywodząc, iż skarżący nie wykazał bezprawności działania organu, faktu poniesienia szkody ani też związku przyczynowego między działaniem lub zaniechaniem a wyliczoną szkodą.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu samochodowego do ruchu na drogach, zaś wystawienie dowodu rejestracyjnego jest czynnością materialno - techniczną wykonywaną na podstawie decyzji administracyjnej o rejestracji.
Zarzut skarżącego dotyczy nie poczynienia, zgodnie z jego żądaniem, w dowodzie rejestracyjnym zmian w zakresie pisowni daty i użytego słownictwa (wyrazu "organ") należy zatem rozpatrywać na gruncie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270), który odnosi się do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu przed organem właściwym rozprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 cyt. ustawy).
Zgodnie zaś z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. 153 poz. 1270), jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Z kolei w art. 53 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) określony został termin do wniesienia skargi.
W myśl § 1 wymienionego artykułu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z § 2 art. 53, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Kierując w dniu [...] 2000r. do Starosty L. pismo domagające się zmian w treści dowodu rejestracyjnego, z którą zapoznał się w dniu [...] 2000r. odbierając kserokopię decyzji administracyjnej, skarżący spełnił wymóg wyczerpania, przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi, toku instancji w rozumieniu art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Nie zachował natomiast ustawowego terminu do wniesienia skargi, który wobec udzielenia mu pismem z dnia [...] 2000r. negatywnej odpowiedzi przez organ i odebrania jej w dniu [...] 2000r.,upłynął z dniem [...] 2001r.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) skarga wniesiona po upływie terminu, podlega jako niedopuszczalna odrzuceniu przez Sąd.
Mając na uwadze treść powyższego przepisu, orzeczono jak w sentencji, a w części dotyczącej zasądzenia odszkodowania - dodatkowo skarga podlegała odrzuceniu wobec braku kognicji sądu administracyjnego do rozstrzygania w tym przedmiocie (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy).