Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej powoływana jako K.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia Spółki w likwidacji w B. na postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], w przedmiocie zarachowania wpłaty, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że Spółka w likwidacji zaskarżone postanowienie odebrała dnia [...].01.2018 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, natomiast zażalenie zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu [...].012018 r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie przesyłki. Termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...].01.2018 r., z zestawienia dat wynika więc, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Strona była prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
Organ odwoławczy wskazał, że w pierwszej kolejności bada środek zaskarżenia pod względem formalnym oraz ustala, czy został on wniesiony w przewidzianym ustawą terminie, w tym wypadku 14-dniowym terminie, określonym w art. 129 § 2 K.p.a. Uznając, że zażalenie zostało wniesione po terminie, orzeczono jak w sentencji.
Skargę na powyższe postanowienie złożyła Spółka w likwidacji w B. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 134 K.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, a w konsekwencji nieodniesienie się przez organ odwoławczy do zarzutów zawartych w zażaleniu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca zakwestionowała, że termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu [...].01.2018 r., a nie w dniu [...].01.2018 r., jak to ustaliło SKO. Skarżąca nie uchybiła terminowi, albowiem w ostatnim dniu, tj. [...].01.2018 r. złożyła środek zaskarżenia poprzez nadanie go listem poleconym w placówce pocztowej. Nie jest natomiast znany skarżącej powód, dla którego na potwierdzeniu odbioru postanowienia umieszczono datę: [...].01.2018 r. Taką też datę doręczenia przyjął organ odwoławczy orzekając w sprawie, gdy tymczasem decyzja faktycznie została doręczona w dniu [...].01.2018 r. O powyższym świadczy pieczątka skarżącej informująca o wpływie, z datownikiem i odręczną adnotacją przyjmującego, umieszczoną na postanowieniu. Wskazanej daty nie można jednak zweryfikować, brak jest bowiem w aktach sprawy innych dokumentów potwierdzających (lub nie) tę datę.
Nie sposób w efekcie ocenić zarzutu podniesionego w skardze (w omawianym kontekście), bez uzupełnienia dowodów, a tym samym na obecnym etapie - nie sposób wykluczyć ewentualnej pomyłki pracownika jednostki, która przedmiotowe postanowienie doręczała skarżącej. Instrukcja obiegu dokumentów funkcjonująca w skarżącej Spółce przewiduje obowiązek przystawiania prezentaty na dokumentach doręczanych drogą pocztową w tym samym dniu, w którym dokument został doręczony do siedziby skarżącej Spółki. Na postanowieniu widnieje data [...].01.2018 r. i zgodnie z tym należy przyjąć, że doręczenie nastąpiło właśnie w tym dniu.
Należy zatem przypuszczać, że pracownik podmiotu doręczającego przesyłkę zawierającą postanowienie omyłkowo przybił pieczątkę z datą nieaktualną, tzn. z datą [...].01.2018 r. W tym stanie rzeczy skarżąca nie może ponosić konsekwencji błędów i niedopatrzeń pracownika podmiotu doręczającego przesyłki.
Postępowanie winno zostać zatem w tym zakresie uzupełnione o inne dowody (typu: rejestr przesyłek doręczonych w dniu [...].01.2018 r.), które to pozwolą na bezsporne ustalenie terminu do złożenia środka zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Ten też aspekt sprawy nie został w sposób prawidłowy rozważony, a niewątpliwie ma znaczenie dla ustalenia, czy zachodzi podstawa do zastosowania art. 134 K.p.a.
Zatem, mając na uwadze powyższe uznać należy, że zaskarżone postanowienie nie zostało poprzedzone wyczerpującą oceną tych okoliczności, które z uwagi na rozpoznawaną w sprawie kwestię formalną (związaną z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia), mają istotne znaczenie prawne.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie dnia 4.09.2018 r. skarżąca przedłożyła dokumenty w postaci:
- - wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej z informacją o śledzeniu przesyłki, z którego wynika, że została ona nadana w T. [...].01.2018 r. o godz. 8.44, natomiast doręczenie nastąpiło [...].01.2018 r. o godz. 15.16;
- - kserokopię strony książki nadawczo-odbiorczej skarżącej, z której wynika, że przesyłka od organu I instancji została doręczona [...].01.2018 r.;
- - oświadczenia pracownika skarżącej Spółki, z którego wynika, że odebrała przedmiotową korespondencję [...].01.2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
W przedmiotowej sprawie sporna okazała się data doręczenia skarżącej postanowienia organu I instancji (Marszałka Województwa), co miało decydujące znaczenie dla określenia, czy złożone przez skarżącą zażalenie zostało wniesione w 7-dniowym terminie określonym w art. 141 § 2 K.p.a. Skarżąca twierdzi, że postanowienie to zostało jej doręczone [...].01.2018 r., natomiast z ustaleń organu wynika, że nastąpiło to [...].01.2018 r.
Nie przesądzając w sposób jednoznaczny, kiedy zostało faktycznie doręczone przedmiotowe postanowienie, Sąd stwierdza, że okoliczność ta w świetle znajdujących się w aktach dowodów pozostaje nieustalona. Z jednej strony, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka została doręczona [...].01.2018 r., podczas gdy dowody przedłożone na rozprawie w dniu [...].09.2018 r. wskazują, że nastąpiło to [...].01.2018 r. Niewątpliwie zatem organ II instancji nie zebrał w tym zakresie wszystkich istotnych w tym zakresie dowodów, co spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia w związku z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 134 K.p.a.
Wychodząc z tych przesłanek Sąd uwzględnił skargę, gdyż stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej P.p.s.a.) stanowi podstawę do jego uchylenia.
Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych rozważań Sądu i ponowne rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd uwag. W szczególności organ winien, posługując się wszystkimi dostępnymi dowodami, ustalić, kiedy zostało doręczone skarżącej zaskarżone postanowienie organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Na koniec należy wskazać, że SKO nieprawidłowo odwoływało się w zaskarżonym postanowieniu do art. 129 § 2 K.p.a., wskazującego na termin do wniesienia odwołania, podczas gdy zaskarżeniu podlegało postanowienie, na które przysługuje zażalenie w terminie określonym w art. 141 § 2 K.p.a. Błąd ten jednak nie miał znaczenia dla wyniku sprawy, ponieważ organ prawidłowo przyjął, że termin, który był istotny dla ustalenie, czy zażalenie zostało wniesione w terminie, wynosił 7 dni (czyli zgodnie z treścią art. 141 § 2 K.p.a.).
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr z 2015 r. poz. 1804) z uwzględnieniem uiszczonych przez skarżącego wpisu w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
O zwrocie nadpłaconego wpisu orzeczona na podstawie art. 225 P.p.s.a.