Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy [...] orzekł o pobraniu jednorazowej opłaty w kwocie 19.889,10 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości dla działki o numerze ewidencyjnym 102/2 położonej w [...], od zbywającej tę nieruchomość E. N. - M. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na skutek skargi złożonej przez E. N. - M., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił powyższe postanowienie wskazując, że w pierwszej kolejności organ odwoławczy winien rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony przez stronę skarżącą wraz ze skargą. Wykonując to wskazanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...]., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...]. Jako podstawę prawną wydania tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 58§1 i 2 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a fakt wyjazdu poza granice kraju w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego nie może być usprawiedliwieniem dla uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Przy zachowaniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw strona mogła bowiem powiadomić o wyjeździe organ I instancji wskazując adres poza granicami kraju, bądź też ustanowić w kraju pełnomocnika, który w jej imieniu wniósłby odwołanie od decyzji.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła E. N. - M. domagając się jego uchylenia w całości i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art.58 kpa przez przyjęcie, że występuje brak przesłanek do przywrócenia terminu oraz błąd w ustaleniach, że skarżąca nie dochowała z własnej winy terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że doręczenie decyzji Wójta gminy [...] nastąpiło w trybie tzw. doręczenia zastępczego określonego w art. 43 k.p.a. do rąk jej pełnoletniego syna, który jednakże przesyłkę przekazał jej dopiero w dniu [...] r., a zatem po upływie terminu do złożenia odwołania, co winno skutkować uznaniem braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie podzieliło stanowiska skarżącej i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, organ II instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
Instytucja przywrócenia terminu unormowana w art. 58 K.p.a. stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Organ administracji publicznej, zgodnie z cyt. wyżej przepisem jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, przy czym przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Tak więc ratio legis instytucji przywrócenia terminu, co potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 24 listopada 1994 r., sygn. akt SA/Ka 1230/94, LEX 26528), sprowadza się do usunięcia ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego.
W kontekście powyższe regulacji rozważenia wymaga przede wszystkim okoliczność spełniania przez skarżącą wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania potencjalnej przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia odwołania należy w okolicznościach niniejszej sprawy uznać datę powzięcia przez stronę wiadomości o uchybieniu terminowi, czyli dzień doręczenia stronie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych, postanowienie to doręczone zostało skarżącej w dniu 1 września 2007r., a zatem od dnia 2 września 2007r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął w dniu 8 września 2008r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona skarżąca sporządziła w dniu 17 września 2008r. i złożyła w dniu 18 września 2007r. wraz ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższego uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wniesiony został po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, zatem nie został spełniony warunek określony w art. 58§2 kpa. Zawinione, spóźnione wniesienie prośby o przywrócenie terminu uzasadniało odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Już tylko ta przyczyna stanowi przeszkodę w uwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu.
Jakkolwiek w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji nie dość jednoznacznie wyeksponował fakt nie zachowania przez stronę terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, koncentrując rozważania na kwestii kryterium braku winy jako przesłanki wniosku o przywrócenie terminu, to jednak uchybienie w tym zakresie nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skutek taki wywołuje jedynie naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. O istotnym wpływie można mówić w sytuacji, że gdyby naruszenie przepisów nie miało miejsca, to prawdopodobnym było wydanie decyzji o odmiennej treści. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2001r. sygn. akt I SA/Gd 2015/98).
Powyższe okoliczności implikują uznanie, że zaskarżone postanowienie podjęte zostało przy zaistnieniu przesłanki do jego wydania oraz prawidłowym przeprowadzeniu postępowania i nie narusza przepisów prawa, a zatem brak jest podstaw do jego uchylenia.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.