Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. dnia...2014 r. decyzją nr... na podstawie art. 17, art. 20, art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z zm.), art. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 559), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2013 r., poz. 3), oraz art. 104 Kpa - odmówił skarżącej H. B. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowania opieki nad niepełnosprawną córką M. B., albowiem skarżąca ma ustalone prawo do emerytury. Składając odwołanie H. B. podniosła, że zrezygnowała z emerytury, ponieważ jest ona niższa niż świadczenie pielęgnacyjne.
SKO we W. decyzją z... 2014 r. (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 5 pkt 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzją, wywodząc że słusznie organ pierwszej instancji uznał, że wstrzymanie wypłaty emerytury nie może być utożsamiane z pojęciem rezygnacji z zatrudnienia w aspekcie art. 3 pkt 22 ww. ustawy z 28 listopada 2003 r. i wskazał, że wśród jednej z negatywnych przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego ustawodawca wymienił posiadanie przez osobę sprawującą opiekę ustalonego prawa do emerytury (art. 17 ust. 5 pkt 1a).
Na powyższą decyzję SKO skargę złożył pełnomocnik H. B., domagając się uchylenia obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędną jego wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż H. B. nie przysługuje prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 77 § 1 i § 2 Kpa, art. 80 Kpa, i art. 86 Kpa, a w konsekwencji naruszenie art. 6 Kpa, art. 7 Kpa i art. 8 Kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak rozpoznania całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz art. 32 Konstytucji RP poprzez potraktowanie H. B. w sposób nierówny w stosunku do innych osób sprawujących opiekę nad niepełnosprawnymi. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżąca w dniu... 2014 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawną córką M. B.. Do wniosku strona dołączyła m.in. orzeczenie zaliczające M. B. do znacznego stopnia niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia... 2009 r. Z akt wynika także, że do... 2014 r. pobierała emeryturę, ale na wniosek skarżącej z dniem... 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wstrzymał wypłatę emerytury (vide decyzja ZUS-u z dnia... 2014 r. znak... i oświadczenie skarżącej z dnia... 2014 r.).
Po myśli przepisu art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: matce albo ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Tak więc przesłanką przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest brak podjęcia lub rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej ze względu na konieczność sprawowania opieki. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 5 tej ustawy świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Z akt sprawy natomiast jednoznacznie wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wniosek skarżącej nie pozbawił strony emerytury, a jedynie wstrzymał jej wypłatę. Wstrzymanie wypłaty emerytury, w ocenie Sądu nie jest równoznaczne z pozbawieniem uprawnień do emerytury.
Dodatkowo w tym miejscu należy także zauważyć, iż celem ustawodawcy przyjmującego z dniem 28 listopada 2003 r. ustawę o świadczeniach rodzinnych było zapewnienie odpowiedniego świadczenia osobie pozbawionej dochodu przez rezygnację z zatrudnienia w rozumieniu art. 3 pkt 22 ww. ustawy.
Sąd nie dopatrzył się więc naruszenia przez organ obowiązujących przepisów prawa materialnego jak i procesowego, a w szczególności przepisów wskazanych w skardze, w tym także naruszenia art. 32 Konstytucji RP. I dlatego wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 151 tej ustawy skargę oddalił.