Uzasadnienie
II SA/BD 687/06
Rada Gminy Kikół wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia 15 maja 2006 r. nr 21/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 12 września 2006 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez doręczenie uchwały upoważniającej do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze oraz umocowującej do jej wniesienia Przewodniczącego Rady Gminy, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo wezwania doręczonego w dniu 14 września 2006 r., brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591) do złożenia skargi na rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia takiej skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Z regulacji powyższej wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze do sądu administracyjnego w trybie art. 98 ust. 1 i 3 cyt. ustawy, jest konieczność uprzedniego podjęcia stosownej uchwały lub zarządzenia przez właściwy podmiot, które niejako inicjuje całe postępowanie kontrolne przed sądem administracyjnym. Brak takiej uchwały stanowi istotny brak formalny, którego nie uzupełnienie stanowi negatywną przesłankę procesową dopuszczalności rozpoznania skargi przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca strona - Rada Gminy Kikół, pismem z dnia 13 września 2006 r. (doręczonym w dniu 14 września 2006 r.) wezwana została do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez doręczenie uchwały upoważniającej do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze oraz umocowującej do jej wniesienia Przewodniczącego Rady Gminy, jednak do czasu wydania rozstrzygnięcia braki powyższe nie zostały uzupełnione. Taka sytuacja jednoznacznie determinuje brak możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy objętej zaskarżeniem.
Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.