Uzasadnienie
W dniu 05 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę wniesioną przez H. O. na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej.
Postanowieniem z 05 lutego 2010 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pełnomocnik, adwokat A. N., za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wniósł o zwrot należnych kosztów w wysokości 450 zł, podwyższonej o podatek od towarów i usług. W ocenie wnioskującego, wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie równa się cenie zakupu "telewizora płaskiego 37" i mieści się w przedziale cenowym od 1500 zł do 5.000 zł, dlatego wysokość należnego mu wynagrodzenia powinna być ustalana odpowiednio od tej kwoty.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie stosownie do art. 250 p.p.s.a w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust.2 pkt 2 lit b powyższego rozporządzenia minimalne wynagrodzenie adwokata (ustanowionego po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 75% stawki, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c, a więc w tzw. "innej sprawie".
W konsekwencji należało zasądzić na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł, tj. 180 zł powiększone o należny, na podstawie § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, 22% podatek od towarów i usług.
Referendarz nie podzielił stanowiska wnioskującego, że w sprawie niniejszej stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna być obliczona tak, jak w sprawie, w której przedmiotem jest należność pieniężna. W sprawach bowiem dotyczących przyznania świadczenia niepieniężnego przewidzianego w art.36 pkt 2 lit e ustawy o pomocy społecznej przedmiotem zaskarżenia jest ustalenie istnienia bądź nieistnienia uprawnienia do otrzymania pomocy rzeczowej, a nie zaś konkretnej kwoty. Uwzględniając powyższy argument, za podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej należało wskazać § 18 ust.1 pkt 1 lit. c wyżej wymienianego rozporządzenia.
Podkreślenia też wymaga, że przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności oraz bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 1 i 3 p.p.s.a., które są poddawane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Te akty i czynności, w tym decyzje administracyjne, mają swój określony przedmiot, którego dotyczą, o którym orzekają, rozstrzygają i ze względu na ten swój określony przedmiot są zaskarżalne do sądu administracyjnego. Kwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. orzekły o odmowie przyznania H. O. świadczenia niepieniężnego. Istota pomocy społecznej i świadczeń z tego zakresu wskazuje, że świadczenia te bez wątpienia nie są należnościami pieniężnymi w rozumieniu art.216 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 515/09).
Z tych powodów, na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.