Uzasadnienie
Spółki A S.A. (dalej też jako "skarżąca" lub "spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na zarządzenie pokontrolne [...] Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków w zakresie ochrony środowiska, polegających na dokonaniu korekty zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów wytworzonych i poddanych procesowi odzysku oraz o sposobach gospodarowania nimi za rok 2013.
We wniesionej skardze, obok wniosku o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, przeprowadzenia dowodu z załączonych do skargi dokumentów oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jak podniosła spółka, zastosowanie się do treści zaskarżonego orzeczenia spowoduje konieczność wstrzymania użytkowania instalacji do termicznego unieszkodliwiania odpadów organicznych pochodzenia zwierzęcego z termicznym dopalaniem ścieków i gazów złowonnych oraz produkcji nawozu fosforo-wapniowego. Spółka wskazała, że produkcja i sprzedaż wspomnianego nawozu stanowi podstawowe źródło dochodu skarżącej, a zatrzymanie działalności zakładu skutkować będzie niemożnością realizacji zobowiązań umownych spółki. Podporządkowanie się dyspozycji zaskarżonego orzeczenia może ponadto rzutować na stan zatrudnienia u skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla strony, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie wniosku i powołane dowody winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy sąd stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób oraz nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. W treści wniosku spółka wskazała, iż wykonanie zaskarżonego orzeczenia będzie miało wpływ na jej kondycję finansową, jednak informacja ta nie jest wystarczająca do wstrzymania wykonania decyzji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej, znacznej szkody lub spowodowania konkretnych, trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że zastosowanie się do treści zarządzenia pokontrolnego [...] Inspektora Ochrony Środowiska wiąże się dla skarżącej ze wskazywanymi przez nią okolicznościami.
Nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Okoliczności powoływane we wniosku Sąd uznał zatem za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodać jedynie należy, że sama konieczność dostosowania prowadzonej przez siebie działalności do wymogów ustawowych nie może przemawiać za zasadnością wniosku.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.