Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Prezydent Miasta Torunia postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r., na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735), zwanej dalej: "kpa", sprostował oczywistą omyłkę w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia 18.03.2022 nr WOM.5430.7.29.2021.2022 w sprawie wydanego R. K., zwanego dalej: "skarżącym", prawa jazdy kat. A,B., w taki sposób, że:
- - w treści jest: "w związku z wnioskiem z dnia 09.07.2021, sygn. akt PR Pa 104.2021 Prokuratury Rejonowej Toruń - Wschód o skierowanie strony na badanie lekarskie oraz uzyskaniem przez stronę orzeczenia lekarskiego, w którym stwierdzono istnienie przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami";
- - winno być "w związku uzyskaniem przez stronę orzeczenia lekarskiego, w którym stwierdzono istnienie przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami".
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, stwierdzono, że wskazany błąd powstał podczas przepisywania zawiadomienia i jest oczywistą pomyłką pisarską.
Wyjaśniono, że zgodnie z art. 113 § 1 kpa, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, podniósł, że skarżonym postanowieniem usunięto pierwotną treść stanowiącą, iż urząd działa na wniosek Prokuratury, przez co usunięto informację o inicjatorze postępowania administracyjnego. Zarzucono, że postępowanie o sygn. akt: PR 104.2001 Prokuratury Toruń Wschód, zawiera wiele błędów proceduralnych, nie usuniętych do dziś. Wywodził, że agresja prawna Prokuratury bez ustaleń postępowania karnego w "post. PR104.2021 wiążących postępowanie administracyjne" jest niedopuszczalna. W ocenie strony jest to manipulacja jego dóbr osobistych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., na podstawie art. 113 § 1, art. 124, art. 125, art. 126 i art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa, uchyliło zaskarżone postanowienie w całości.
Powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia i rozważania:
Zażalenie skarżącego zasługuje na uwzględnienie, jednakże zasadniczo z innych powodów niż podniesiono w zażaleniu.
Stosownie do art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Wskazany powyżej tryb w związku z art. 126 kpa ma także zastosowanie do postanowień.
Zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania z urzędu, przewidziane przez przepis art. 61 § 4 kpa, ma formę pisemną nie jest jednak postanowieniem czy też decyzją, o których mowa w kpa. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 451/07).
Jak wynika z powołanego powyżej art. 113 § 1 kpa tryb sprostowania błędu lub innej oczywistej omyłki może dotyczyć decyzji administracyjnych, a w związku z art. 126 kpa także postanowień.
Skoro tak to w istocie brak podstaw prawnych do stosowania trybu przewidzianego w art. 113 § 1 kpa do prostowania błędów pisarskich czy oczywistych omyłek w zwykłych pismach, jakim jest od strony proceduralnej zawiadomienie o wszczęciu postępowania na podstawie art. 61 § 4 kpa.
Jak się wydaje w przypadku zawiadomień o wszczęciu postępowania poinformowanie o zaistniałej omyłce mogłoby nastąpić w formie w jakiej dokonano zawiadomienia.
Na marginesie powyższych rozważań tut. Kolegium wskazuje, że niniejsze rozstrzygnięcie nie wpływa na ocenę zasadności wszczęcia przez organ I instancji z urzędu postępowania w sprawie wydanego skarżącemu prawa jazdy. Postępowanie to zostało wszczęte i może się toczyć, a organ I instancji powinien wydać odpowiednie rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie.
W skardze złożonej do Sądu, skarżący wniósł o umorzenie postępowania administracyjnego w całości i wywodził, że nie uwzględnia jego merytorycznej argumentacji zawartej w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Ocena zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwaną: "p.p.s.a.", nie potwierdza, aby w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu materialnemu, oraz prawu procesowemu, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest zaskarżone postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie "wydanego skarżącemu prawa jazdy kat. A,B", które w istocie dotyczyło postępowania o skierowanie strony na badania lekarskie celem ustalenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W skardze strona kwestionuje natomiast prawidłowość postępowania głównego, tj. procesu dotyczącego ustalenia zdrowotnych przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Dlatego też brak jest warunków do ustosunkowania się Sądu do argumentacji zawartej w skardze.
Zgodnie jednak z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Przedmiot postępowania przed sądem administracyjnym wyznaczony jest zakresem stosunku administracyjnego tj. jego elementami podmiotowymi oraz przedmiotowymi: podstawą faktyczną i prawną (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 654/96, publ. OSP 1999/1/51 z glosą B. Adamiak). Wykluczyć wobec tego należy możliwość kontrolowania przez sąd administracyjny innego, niż zaskarżone do tego sądu rozstrzygnięcie, jeżeli tak opisana tożsamość podmiotowa i przedmiotowa nie zachodzi. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza bowiem, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.
Mając powyższe na względzie przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie mogła być kwestia zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania o skierowanie strony na badania lekarskie celem ustalenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, lecz niezależnie od trafności podniesionych w skardze zarzutów, Sąd obowiązany jest dokonać kontroli legalności zaskarżonego aktu prawnego.
W ocenie Sądu, słuszne jest stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym, do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, nie można zastosować instytucji sprostowania uregulowanej w art. 113 kpa, powyższe nie wynika bowiem z przepisów ww. ustawy. Jak stanowi bowiem art. 113 § 1 kpa, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przedmiotem sprostowania mogą być również postanowienie (art. 126 kpa) i ugoda (art. 122 kpa).
Zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie przybiera natomiast, ani formy decyzji, ani postanowienia, ani tym bardziej ugody. Nie jest to akt administracyjny w rozumieniu art. 104 kpa. Zawiadomienie o zajęciu nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie kończy postępowania. Należy przyjąć, że jest to dokument urzędowy o charakterze informacyjnym. Taki też pogląd dominuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w piśmiennictwie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 1992, s.318, wyrok NSA OZ we Wrocławiu z 25 października 1996 r., I SAB/Wr 1/96,LexPolinica nr 342407, wyrok NSA OZ we Wrocławiu z 30 października 1998 r., I SA/Wr 1249/96, LexPolonica nr 340580, Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz, Piotr Przybysz, LexisNexsis, Warszawa 2011, str.140-141).
Tym samym skoro, przepisy kpa, nie przewidują możliwości zastosowania instytucji sprostowania do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, wyeliminowanie z obrotu prawnego zawiadomienia zawierającego błędy, powinno nastąpić poprzez wystawienie nowego prawidłowego zawiadomienia.
Podzielając zatem trafność stanowiska organu odwoławczego, co do wadliwości postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta Torunia uznać należy, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, nie naruszył prawa.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.