Uzasadnienie
Roma B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] 2005r. [...] postan.[...] w sprawie uznania zarzutów za nieuzasadnione.
Organ II instancji przywołał w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U z 2002r. Nr 110, poz. 968) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 1980r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.).
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. w sprawie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów z dnia [...] 2005r. zobowiązanej Romy B. do tytułu wykonawczego Nr [...] organ I instancji działając jako wierzyciel uznał zarzuty wniesione przez dłużnika tj. skarżącą, jako bezzasadne.
Stanowisko swoje oparł na podstawie następującego stanu faktycznego.
W piśmie z dnia [...] 2005r. zatytułowanym " skarga" zobowiązana wyjaśniła, że nie korzystała z usługi ani towarów Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. i nie otrzymała upomnienia, o którym mowa w tytule wykonawczym w pozycji 49. Organ I instancji stwierdził, że pismo to stanowi zarzuty do tytułu wykonawczego. Stwierdził, że są one nieuzasadnione, gdyż samochód, marki Daewoo Matiz, nr rej[...] był parkowany w strefie płatnego parkowania w dniu [...] 2003r. o godz. 09.18. przy ul. [...], która znajduje się w obrębie Obszaru Płatnego Parkowania.
Kontrolerzy OPP stwierdzili brak ważnego biletu parkingowego. Z powodu powyższego naruszenia obowiązku sporządzili zawiadomienie o nałożeniu kary pieniężnej i umieścili je za wycieraczką pojazdu.
Organ II instancji po rozpoznaniu zażalenia utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie upomnienie z dnia [...] 2003r. Nr [...] zostało doręczone zobowiązanej w sposób zastępczy zgodnie z art. 44 Kpa.
Z kopii potwierdzenia odbioru powyższego upomnienia wynika, że pismo to zostało wysłane na adres zobowiązanej przy ul. [...] w G. Przesyłka listowa była awizowana dwukrotnie, tj. w dniu [...] 2003r. oraz w dniu [...] 2003r. i została następnie zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Organ II instancji powołał się na art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określający co może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W związku z tym, że skarżąca parkowała pojazd w tzw. strefie płatnego parkowania i nie uiściła opłaty za postój samochodu w tej strefie to, to zdarzenie, dało podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.
W skardze do Sądu skarżąca kwestionuje podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego za niezapłacenie opłaty za postój samochodu w strefie płatnego parkowania. Skarżąca uważa, że nie parkowała nigdy samochodu we wskazanym przez organy miejscu. W spornym okresie przebywała na urlopie macierzyńskim. Uważa, że kontrolerzy musieli popełnić błąd w spisaniu numerów rejestracyjnych pojazdu. Jej zdaniem został popełniony błąd co do osoby zobowiązanego.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały zawarte w jej treści.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. Zm.)- dalej P.p.s.a.
Sąd stosownie do art. 133 §1 P.p.s.a. wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Podkreślenia wymaga to, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. (art. 134 § 1 P.p.s.a.). W świetle powyższego, kontrola legalności działalności administracji publiczne sprowadza się do jego oceny pod kontem zgodności z przepisami prawa, ale tylko w granicach danej sprawy.
Zaskarżone postanowienie należało uchylić z powodów, które Sąd dostrzegł z urzędu.
W rozpoznawanej sprawie akta administracyjne sprawy zostały przesłane do Sądu, jednak okazały się niekompletne, a postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w niewystarczającym zakresie.
Skarżąca w skardze z dnia 15 lutego 2005r. nawiązuje do pisma z dnia [...] 2005r. o zajęciu prawa majątkowego na rzecz dochodzonych należności. Z treści tego pisma nie wynika, czy są to zarzuty do tytułu wykonawczego. Zdaniem Sądu sprawę w tym zakresie należałoby wyjaśnić na samym wstępie.
W aktach sprawy brak jest pisma z dnia [...] 2005r., na które powołuje się skarżąca, ale brak jest również tytułu wykonawczego Nr [...]. W związku z tym, organ nie miał pewności, czy pismo skarżącej z dnia [...] 2005r., można było potraktować jako zarzuty do tytułu.
Powyższe uchybienie jest w ocenie Sądu wystarczającym powodem dla którego należało uchylić zaskarżone postanowienie.
Stosownie do art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27, a więc wymogów odnośnie tytułu wykonawczego, gdyż akt ten musi spełniać szereg wymogów formalnych. Poszczególne elementy tytułu wykonawczego nie wymagają komentarza, gdyż brzmienie przepisu jest zrozumiałe i nie nasuwa żadnych wątpliwości.
W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie mogło bez tytułów wykonawczych oraz bez stanowiska skarżącej, że jej pismo z dnia [...] 2005r jest zarzutami, ocenić zasadności tych zarzutów.
Wydając zaskarżone orzeczenie organ II instancji naruszył art. 7 i art. 77 §1 Kpa.
Sąd podkreśla zasadę prawa, zgodnie z którą organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie materiał dowodowy był niekompletny. Brak najistotniejszych dokumentów w aktach administracyjnych nie daje pewności, czy wyżej wymieniony tytuł wykonawczy był w posiadaniu organu odwoławczego przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia. Tytuł wykonawczy nie został wymieniony wśród załączników do pisma Urzędu Skarbowego.
Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie postępowania egzekucyjnego i powinien zwierać wszystkie elementy, o których jest mowa w art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U z 2002r. Nr 110, poz. 968).
Brak tytułów wykonawczych w aktach administracyjnych sprawy stanowi podstawę do uznania zarzutów za uzasadnione z uwagi na niemożliwość oceny prawidłowości tytułu a stosownie do art. 33 pkt 10 wyżej cytowanej ustawy, nie spełnienie wymogów określonych w art. 27 może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za całkowicie uzasadnioną i działając na mocy art.145 §1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nadto Sąd stosownie do art. 152 cyt. wyżej ustawy stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.