Uzasadnienie
Skarżący Teresa i Jerzy małż. Z. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. Nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jako podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia wskazano art. 134 kpa. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. Nakazał skarżącym Teresie i Jerzemu Z. rozbiórkę wybudowanego ogrodzenia terenu działki Nr [...], zlokalizowanego na części terenu działki gminnej Nr [...] będącej własnością Gminy N. Stanowiącą drogę dojazdową do działek Nr [...] przy ul. [...] w N. Decyzja doręczona została skarżącym w dniu [...] 2005r., a zatem w myśl art. 129§2 kpa termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14.04.2005r.
Skarżący odwołanie złożyli w dniu [...] 2005r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Organ II instancji stwierdził również, że skarżący nie wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, ani nie podnosili żadnych okoliczności wskazujących na to, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący wyjaśnili przyczyny pobudowania ogrodzenia objętego obowiązkiem rozbiórki i zarzucili organom działającym w sprawie błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie uznania, że ogrodzenie może powodować pogorszenie warunków ruchu na odcinku drogi gminnej. Skarżący podnieśli ponadto, że rozbiórka ogrodzenia powoduje powstanie dodatkowych kosztów związanych z koniecznością przeniesienia wieloletnich drzew i krzewów posadzonych na tej części ogrodzonej działki.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Zakres właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 12690 ze zm.), który w § 2 stanowi, iż Sąd sprawuje kontrolę zaskarżonych rozstrzygnięć pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Oznacza to, że sąd bada, czy przy podejmowaniu decyzji administracyjnych, czy też innych aktów nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego lub procesowego.
W istocie skarga ogranicza się jedynie do samego zakwestionowania zaskarżonego postanowienia, a zarzuty w niej zawarte nie określają naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia. Naruszenia prawa również nie można dopatrzyć się z urzędu, badając legalność zaskarżonego postanowienia.
Na wstępie należy wyjaśnić, że sąd administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i jest uprawniony do oceny zgodności z prawem tylko zaskarżonego postanowienia. Uprawnień takich sąd nie posiada w stosunku do innych decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący koncentrują swoje zarzuty na decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] 2005r. Nr [...] w sprawie nakazania skarżącym rozbiórki wybudowanego ogrodzenia, podczas gdy przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. Nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ocena zgodności z prawem w/w decyzji organu I instancji mogłaby być dokonana przez sąd, gdy w odniesieniu do niej toczyło się odrębne postępowanie sądowo-administracyjne.
Z tego względu zbędnym jest merytoryczne ustosunkowanie się do zarzutów strony skarżącej pod adresem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w sprawie nakazania skarżącym rozbiórki wybudowanego ogrodzenia.
Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odwołanie od decyzji administracyjnej wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej (wniesienia odwołania) jest zachowanie ustawowego terminu. Jest to termin zawity i nie może być przez stronę przekroczony.
Tryb doręczania pism przez organy administracji publicznej regulują przepisy art. 39 - 49 ww. ustawy.
Według przepisu art. 40 § 1 i 2 Kpa pisma doręcza się stronie, a jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, albo w lokalu organu administracji publicznej. Jednakże w razie niemożności doręczenia pisma we wskazany wyżej sposób, a także w razie koniecznej potrzeby wywołanej okolicznościami konkretnej sprawy, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 42). Jedynie w wypadku nieobecności adresata w mieszkaniu przepis art. 43 Kpa przewiduje możliwość doręczenia pisma za pokwitowaniem innym osobom, jeżeli podjęły się przekazania pisma adresatowi.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 30 marca 2005r., w sposób przewidziany w art. 43 kpa - do rąk dorosłego domownika strony, co zostało stwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 14 marca 2005r.Skarżący złożyli odwołanie w dniu 8 czerwca 2005r., a więc z uchybieniem terminu zawitego.
Poza sporem pozostaje również, że strona skarżąca nie złożyła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z ustalenia powyższych okoliczności wynika, że w sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 134 kpa do stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia odwołania. Uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, a w następstwie ostateczność decyzji.
Z tego względu nie mogły również odnieść zamierzonego skutku te argumenty skarżących, które związane są z weryfikacją decyzji organu pierwszej instancji w kontekście braku reakcji tego organu na ich propozycję zawarcia umowy sprzedaży bądź dzierżawy części działki gminnej wydzielonej przez ogrodzenie będące przedmiotem nakazu rozbiórki, czego domagali się w skardze skarżący.
W tym stanie rzeczy dokonana przez organ odwoławczy ocena, prowadząca do uznania, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu jest zgodna z prawem.
Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.