Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lipca 2006 r. E. D. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z prośbą o rozpatrzenie jej sprawy oraz o zapoznanie się z załączonymi orzeczeniami wskazując, iż nie ma z czego żyć oraz że nie przyznano jej córce zasiłku pielęganacyjnego. W załączeniu do pisma skarżąca przesłała zawiadomienie z Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w I. o przesłaniu jej odwołania do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B., postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] 2006 r., [...] oraz trzy orzeczenia o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w I. W myśl przepisu art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Wobec powyższego pismem z dnia 12 października 2006 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu oraz przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła, iż nie zgadza się z orzeczeniem podnosząc, iż nie zaliczenie jej córki do osób niepełnosprawnych jest krzywdzące. Skarżąca nie wskazała organu którego działania skarga dotyczy ani nie podała numeru i daty zaskarżonego aktu.
Mając na uwadze powyższe, uznając że braki formalne skargi nie zostały przez skarżącą usunięte, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Na marginesie należy zauważyć, iż na podstawie akt można by uznać, że skarga dotyczy orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w I. z dnia [...] 2006r., nr [...] niezaliczającej K. D. do osób niepełnosprawnych jednakże taka skarga podlegałaby również odrzuceniu przez Sąd jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Od orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności przysługuje bowiem odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Z załączonych akt administracyjnych wynika, że Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. otrzymał odwołanie skarżącej i aktualnie jej sprawa – o uznanie córki K. za niepełnosprawną oczekuje na załatwienie. W tym też celu skarżąca, już dwukrotnie była wzywana do osobistego stawiennictwa wraz z córką K. na posiedzenie tego Zespołu. Skarżąca nie stawiła się na te posiedzenia uniemożliwiając tym samym rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenie stopnia niepełnosprawności przez Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. jest konieczne, jeżeli skarżąca zamierza ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny dla córki K. W przypadku, gdyby orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. było dla córki niekorzystne, to istnieje możliwość odwołania się od tego orzeczenia do Sądu Rejonowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 30 dni, licząc od dnia następnego po dniu otrzymania tego orzeczenia.