Uzasadnienie
Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Kierownikiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. a Kierownikiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w sprawie umieszczenia i odpłatności za pobyt S. K. w domu pomocy społecznej.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że S. K. wystąpiła do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. o umieszczenie jej w domu pomocy społecznej po uprzednim wymeldowaniu się ze swojego miejsca dotychczasowego zamieszkania na terenie tej gminy i nieformalnym zamieszkaniu na terenie gminy C..
Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Przez miejsce zamieszkania osoby fizycznej należy rozumieć, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W wypadkach szczególnie uzasadnionych, spowodowanych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, właściwą miejscowo jest gmina miejsca pobytu tej osoby (art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do art. 15 § 1 pkt 4 cyt. ustawy spory, o których mowa w art. 4, rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.
Art. 5 § 2 pkt 6 Kpa stanowi natomiast, że przez organy jednostek samorządu terytorialnego rozumie się organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegia odwoławcze. Z art. 22 § 1 pkt 1 Kpa wynika, że spory między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2 - 4 rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu- sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie powstał spór pomiędzy organem Gminy C. a organem Gminy Ś. Organy te nie posiadają wspólnego organu wyższego stopnia.
Z art. 59 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych względów Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 59 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi