Uzasadnienie
Skarżący T. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie informacji o sposobie załatwienia skargi na postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] prowadzone w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] [...] w [...].
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie w całości uzasadniając, iż postępowanie w sprawie jeszcze się toczy a rozstrzygniecie zapadnie w ustawowym terminie, po uprzednim usunięciu formalnoprawnych przeszkód uniemożliwiających rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu.
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte w art. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest kwestionowanie przez skarżącego prawidłowości prowadzenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego dotyczącego stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] [...] w [...]. Aktualnie, na podstawie prawomocnego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r. znak: [...] utrzymanego w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. znak: [...], zawieszono postępowanie w sprawie wydania decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności do czasu ustanowienia przez Sąd Rejonowy w [...] kuratora dla osoby nieobecnej tj. I.K., właściciela [...] części nieruchomości przy ul. [...][...].
Wskazanie przez skarżącego w skierowanej do Sądu skardze z [...] stycznia 2008 r. jako przedmiotu zaskarżenia – "pismo – odpowiedź [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2007 r...." świadczy, iż w istocie zaskarżono informację organu administracji udzieloną w odpowiedzi na pismo skarżącego z [...] września 2007 r., zawierające znamiona skargi złożonej zgodnie z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami), dla rozstrzygnięcia której właściwy jest tryb postępowania określony w dziale VIII K.p.a.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4, co uprawniałoby do ewentualnego ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.