Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Od powyższego postanowienia W. W. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw, jednakże nie został on podpisany przez skarżącego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie jego pozostałej części oraz podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lutego 2017 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie braki sprzeciwu nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: "P.p.s.a."), sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika bez uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd z urzędu jest zatem obowiązany badać spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem sprzeciwu, w celu stwierdzenia jego dopuszczalności.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu doręczono skarżącemu 13 lutego 2017 r. Termin do podpisania sprzeciwu, upłynął zatem po upływie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. w dniu 20 lutego 2017 r. Brak sprzeciwu nie został jednakże usunięty, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu na podstawie przywołanego wyżej art. 259 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji.